Internet, sociale media, politie en de digitale samenleving

Day Zero Project – nog:

Pagina’s

Recente reacties

Recente posts

Populaire posts

Tweets

  • Tjonge @PolitieUtrecht krijgt er opeens wel héél veel nieuwe volgers bij dezer dagen... vraag me af hoe dat komt! ,
  • Ik ben vóór internetvrijheid en heb een banner op mijn blog geplaatst: Zie oa ,
  • @AnnemiekHE hier nog één.. ,
  • Ook misdaadgegevens Britse openbare plaatsen online via @cops_cyberspace (cc @MartjevdBrugge) ,
  • @Kimsalabimmie @MartjevdBrugge nein!! Beterschap! ,

Categorieën

Archives

  • 2012 (2)
  • 2011 (28)
  • 2010 (41)
  • 2009 (33)
  • 2008 (42)

Links:

Creative Commons License

Archive for juli, 2008

De nieuwe digitale wereld: web 2.0?

Laatst was ik met vriendinnen op stap en ik vertelde vol trots over mijn nieuwe blog. Waar dat over ging, vroegen ze. En vervolgens zaten ze me glazig aan te kijken bij de term web 2.0. “Wat is dat nou weer? Je hebt toch gewoon het internet dat het internet is en waarom heet dat dan 2.0?”. Geen gekke vraag, want je kunt je inderdaad afvragen waarom het zich ontwikkelende internet versienummers moet hebben, alsof het software is. Zij beleven internet gewoon zoals het is, inclusief ‘web 2.0′-toepassingen als Hyves, wiki’s en weblogs.

Vroeger en nu

e mail De nieuwe digitale wereld: web 2.0?Wat je voorheen op internet kon vinden waren vooral statische pagina’s informatie van bijvoorbeeld bedrijven. Men dacht er niet over na wat wij klanten wilden weten, maar alleen wat zij aan ons kwijt wilden. Internet werd gezien als een soort digitale brochure. Om in contact te komen met elkaar, stuurden mensen elkaar e-mails (chatten bestond wel maar kleinschaliger dan nu) en met een beetje mazzel kreeg je diezelfde week nog een antwoord. Google was er nog niet (pas sinds 1998!).

Tegenwoordig probeert iedereen snel met elkaar in contact te komen. Mensen zoeken elkaar op via chatprogramma’s en in online communities zoals Hyves en Facebook. Mensen delen informatie met elkaar op Wikipedia, YouTube, blogs en fora. Ze helpen elkaar door gratis en voor niets nieuwe software te ontwikkelen of bestaande te verbeteren, bijvoorbeeld bij WordPress. Bedrijven willen graag meeliften en voordeel uit deze ontwikkelingen halen. Velen hebben hun websites laagdrempeliger en toegankelijker (zie de site van Stichting Drempelvrij) gemaakt. Dat hebben ze onder meer gedaan door het toevoegen van contactformulieren en een reactiemogelijkheid op berichten. Alle informatie die een klant zou willen krijgen, moet razendsnel op te vragen zijn. Tijd is geld!

In gesprek met elkaarcommunity 300x229 De nieuwe digitale wereld: web 2.0?

Het voortdurend met elkaar in gesprek zijn is een sociaal verschijnsel. Het gesprek kan plaatsvinden door een blogpost als deze waar als het goed is reacties op komen, maar ook via een krabbel op Hyves of een populair filmpje op YouTube waar veel reacties op komen. Men reageert op elkaar en men communiceert (= tweerichtingsverkeer). Dat maakt het sociaal. Dit staat tegenover de ‘gewone’ media, die grotendeels informatie over ons uitstrooien; zij informeren (= eenrichtingsverkeer) slechts. Wikipedia-schrijvers hebben bedacht dat deze sociale media staan voor “de diverse activiteiten waarbij technologie, sociale interactie en de samenstelling van tekst, plaatjes, video’s en audio één geheel vormen”. Mooie definitie, maar wel eentje om twee keer te lezen.

Deze sociale media zijn een belangrijk en eigenlijk het meest interessante onderdeel (vind ik) van de nieuwe digitale wereld, die ook wel web 2.0 wordt genoemd. Het was Tim O’Reilly die de verandering van internet zag, deze benoemde (“web 2.0″ was zijn keuze) en beschreef. Blijkbaar een computerfan die een versienummer wel een leuk idee vond. Naast sociale media kan een aantal andere verschijnselen ook tot web 2.0 worden gerekend, zoals:

  1. De nieuwe manier van ontwerpen van websites (webdesign) en het belang van zoekmachineresultaten (zoekmachineoptimalisatie).
  2. De verkrijgbaarheid van allerlei (gratis) software (programma’s zoals Open Office) door en voor particulieren gemaakt.
  3. Het gemak voor de technische leek met WYSIWYG (What You See Is What You Get), zodat technische assistentie nauwelijks meer nodig is.

Meer weten over web 2.0 of sociale media?

Over web 2.0 kun je het beste eerst terecht bij Wikipedia en Tim O’Reilly. Op YouTube staat een beroemd filmpje over web 2.0 en ook op Common Craft bieden verschillende filmpjes nadere uitleg in gewone mensentaal.

Meer info over sociale media (met dank aan het blog Young Marketing, dat deze bronnen voor mij vond) vind je op Wikipedia, in nog een filmpje van Common Craft en in deze presentatie van Marta Z. Kagan (wel allemaal Engels).

Wat vind jij?

su4x41001 sudoko diagram 277x300 De nieuwe digitale wereld: web 2.0?
Dit gelezen hebbende: wat vind jij van de nieuwe digitale wereld? Is het niets concreets en beantwoordt het slechts aan de drang van mensen om dingen te benoemen en in hokjes te stoppen (voor de overzichtelijkheid van de wereld)? Of zie je juist wel dat dit een ontwikkeling van belang is die door het te beschrijven beter begrepen kan worden?

Oud naar nieuw

Ben goed bezig, al zeg ik het zelf! icon smile Oud naar nieuw

Gisteren (met enige technische assistentie) de nieuwe versie van WordPress (2.6) geïnstalleerd en vanochtend een aantal van de artikelen van mijn oude blog (niet meer levend) geïmporteerd naar mijn nieuwe! Een paar nieuwe rubrieken aangemaakt, oude verwijderd (geen Dingen meer nu). Heb nu meer het gevoel dat mijn blog body gaat krijgen!

Ook heeft mijn lieftallige technische assistent een mooie favicon gemaakt; zo heet het icoontje dat je in je RSS-reader en ergens bovenaan in je browser ziet van mijn blog. Tenminste, als je Firefox gebruikt!

En een gloednieuwe post komt er ook aan zeer binnenkort! Stay tuned! icon wink Oud naar nieuw

transistorradio 300x289 Oud naar nieuw

(Plaatje geleend van Roadsitepictures)

Web 2.0-bedrijven beperken schade

gebakken lucht resize2 192x299 Web 2.0 bedrijven beperken schadeDat het toch echt geen gebakken lucht is en mensen er echt ook geld aan kunnen verdienen, bewijst het bestaan van web 2.0-bedrijven. Ik kwam vorige week twee interessante voorbeelden tegen: WebRep Associates en Reputation Defender.

Webvertegenwoordigers

WebRep Associates is een voorbeeld van een bedrijf dat voor klanten (bedrijven) internet afstruint en daar waar de klant genoemd wordt, mee te discussiëren, al dan niet onder vermelding van de identiteit; men representeert het bedrijf dus op internet. Op Marketingfacts vond over dit fenomeen vorige week discussie plaats, naar aanleiding van een geval waarin dit vermelden van de identiteit niet was gebeurd. Sommigen vonden dat bedrijven gewoon een intern ‘webcare-team’ moeten opstellen (in 2007 schreef de NRC cover 17 januari  141625a 300x289 Web 2.0 bedrijven beperken schadeer al eens over). Anderen vonden het fenomeen ‘webreps’ wel oké zolang deze ‘webrep’ zichzelf als zodanig identificeert en zich aan het onderwerp van de discussie houdt. Ook WebRep Associates zelf mengde zich in de discussie en wierp op dat transparantie juist het uitgangspunt is. Juist uit een discussie als deze blijkt dat een bedrijf als dit zich nog in onontgonnen gebied begeeft en dat de grenzen van wat toelaatbaar is niet geheel en al duidelijk lijken te zijn. Voor bedrijven speelt internet en dan met name web 2.0-aspecten ervan een veel belangrijkere rol dan enkele jaren geleden. Een bedrijf kan gemaakt of gekraakt worden op ‘de belanghebbende fora’. Als eenmaal een sappig verhaal de wereld in is over een bedrijf, en blogs en fora nemen massaal dit bericht van elkaar over, dan wordt het vanzelf een waarheid, of het dat nu is of niet.

Reputatieverdedigers

Een ander voorbeeld van een web 2.0-bedrijf is Reputation Defender. Dit bedrijf kamt voor klanten (vooral particulieren) internet uit op zoek naar ‘schadelijke’ of anderzins ‘ongewenste’ uitspraken. Stel je doet op een bepaalde site nogal extreme uitspraken in een fanatieke bui en maanden later blijkt dit terug te vinden te zijn als je jezelf Googelt. Niet zo handig als je bijvoorbeeld aan het solliciteren bent. Het bedrijf schrijft de betreffende website(s) schriftelijk aan met het vriendelijke verzoek de uitspraak te verwijderen. Over ditmban1541l 261x300 Web 2.0 bedrijven beperken schade bedrijf werd op Molblog vorige week discussie gevoerd. Hilarisch is de slecht in het Nederlands vertaalde brief die Molblog ontving namens een cliënt van Reputation Defender! Vervolgens ontstaat een woordenwisseling over wie nu eigenlijk de rechtmatige eigenaar is van een reactie op een blog/forum: degene die de reactie geplaatst heeft óf de eigenaar van de website! De uitsmijter in deze discussie komt van Arnoud Engelfriet, ICT-jurist/specialist/goeroe in internetrecht, die aangeeft dat het juridisch gezien een grijs gebied is; er is nog geen rechtszaak over geweest en het is dus onbekend terrein voor juristen.
Verder zegt hij dat volgens de richtlijnen over privacy op internet (opgesteld door het College Bescherming Persoonsgegevens) een reactie van iemand op een blog/forum onder ‘persoonsgegevens’ valt. Iemand mag dus verzoeken om deze te verwijderen. Maar dat verzoek kan dan weer geweigerd worden als het de discussie zou verstoren als die ene reactie zou worden weggehaald.

De moraal van dit verhaal

1) Het belang van internet voor particulieren en bedrijven is enorm aan het toenemen, het speelt een steeds grotere rol in ons leven en dus wordt aan alle kanten geprobeerd schadelijke informatie (wat kan leiden tot imagoschade voor een bedrijf en persoonlijke schade voor particulieren) te voorkomen, de kop in te drukken of zelfs uit te wissen. De participant op web 2.0 bepaalt welke bedrijven goed zijn en welke niet; door hun oordelen te geven en informatie te delen op reissites, restaurantsites, productvergelijkingssites, etc.

2) Bedenk goed wat je op internet doet, want alles wordt vastgelegd en terugdraaien van geschreven zaken is lastig, zo niet onmogelijk.

Zijn wij ons hier met z’n allen wel bewust genoeg van? Voor wie ligt hier een taak weggelegd om mensen wijs te maken?

Webgrrl – een omschrijving

Wie is Webgrrl? Ik licht een tipje van de sluier op op de pagina over mij. Maar waarom heb ik voor een weblog met deze naam gekozen? Dat zit zo.

Web

800px commodore64 300x189 Webgrrl   een omschrijving

Ik zie mijzelf als een digital native; iemand die is opgegroeid met (spel)computers zoals ze toentertijd verschenen; de Commodore 64, Amiga 2000 en de eerste pc’s. Eind jaren negentig ontdekte ik het internet en ben sindsdien geïnteresseerd geweest in de ontwikkelingen ervan en de effecten die het op de maatschappij heeft. Vandaar het ‘Web’ in mijn alias.

Grrl

grrls boek Webgrrl   een omschrijvingTijdens mijn studie deed ik onderzoek naar postfeminisme en deel van het literatuuronderzoek was een boekje van Sanderijn Cels, “Grrls! Jonge vrouwen en emancipatie in de jaren negentig“. De boodschap van dat boek sprak me erg aan. Zij omschrijft Girls als jonge vrouwen die nog niet volwassen willen worden en zichzelf volop willen ontwikkelen. Hun vrouwelijkheid gebruiken ze als kracht en ze doen wat hen goed lijkt.
Behoorlijk individualistisch dus maar ook zelfbewust. En dat zal in dit blog terug te zien zijn. De twee r-en geven extra kracht aan de term. Ik ben dus niet een ‘girly girl’ (meisjesachtig meisje), ook geen feministe (bh’s en rokjes zijn oké), maar een grrl.

Voorbeelden van bekende grrls? Volgens mij zijn Anouk, Mei Li Vos, Agnes Kant, Yolanthe Cabeau van Kasbergen, Wendy van Dijk, Sophie Hilbrand, Katja + Birgit Schuurman, Susan Smit en Carice van Houten allen grrls. En daarbij gaat het niet om het uiterlijk!! Even voor de duidelijkheid, al maken zij daar als echte grrls natuurlijk wel gebruik van.

Webgrrls in de wereld

Er blijkt zelfs een internationale groep ‘webgrrls‘ te zijn (en ook een Nederlandse variant), dus mijn naam is helemaal nog zo origineel niet. Dit is een groep van vrouwen met een topcarriêre die onderling netwerken. Je moet een flink bedrag neertellen om lid te worden. Dat doen we (nog maar even) niet.

Wat ook nog grappig is; Rob Coers (initiator van de Nederlandse online 23 Dingen-cursus) schreef ook al eens (in 1999!) over webgrrls en boekgrrls (kende de term niet) in Bibliotheekblad (vakblad voor (openbare) bibliotheken). Hij schrijft onder andere:

Een groep vrouwen die het internet allang ontdekt heeft en fanatiek gebruik maakt van alle mogelijkheden die het biedt, zijn de Webgrrls. Webgrrls over de hele wereld helpen elkaar in het omgaan met de nieuwe media. Op informele bijeenkomsten ontmoeten zij elkaar om zakelijke contacten te leggen en meer te weten te komen over nieuwe media en internet in het bijzonder. Sinds de oprichting van de eerste Webgrrls groep in 1995 in New York, door Aliza Sherman – zij bedacht de termen cybergrrl en webgrrl – zijn her en der landelijke Webgrrls opgericht die alle op een groeiende belangstelling mogen rekenen.

En wat een staat van dienst heeft deze mevrouw Sherman inmiddels! Ik ben onder de indruk (stilte).

Vandaag staat op het blog Nieuwe Media een artikeltje over Dutch Cowgirls en de feminisering van internet. Dutch Cowgirls is een blog voor ‘tech girls’ volgens Nieuwe Media. Nu ben ik zelf niet zo technisch ingesteld, maar na een kijkje op dit blog valt het nog best mee met het technische gehalte. Het gaat eigenlijk over van alles! Ook een site voor mij om in de gaten te houden.

Zo, dat was wel weer genoeg uitleg over de vorm, tijd nu (heel binnenkort) voor inhoud!