Eindelijk ben ik naar het Lowlandsfestival geweest! Zat eigenlijk ieder jaar weer te dubben om naar dit festival toe te gaan, maar was nooit tot actie overgegaan. Ook dit jaar waren we bijna te laat met kaartjes kopen; het was al uitverkocht maar er kwamen alsnog kaartjes beschikbaar dus we hadden geluk! Na een vermoeiend weekend en ietwat zware eerste dagen op mijn werk kijk ik nu terug naar het afgelopen weekend en bedenk dan: ik vond het geweldig!

Blowlands?

De beroemde/beruchte camping hebben we overgeslagen, maar verder zijn we bijna fulltime in het festival gedoken, van ‘s middags tot ‘s nachts hebben we zoveel mogelijk optredens van allerlei artiesten bijgewoond, rondgestruind op het terrein, gezeten in het gras (al was het na twee dagen meer zand…), hapje en drankje gedaan en allemaal gezellige en blije mensen! Er was een hele goede sfeer! Jong en oud door elkaar, bijna iedereen even vriendelijk. Zou dat komen door de softdrugs die op het festival is toegestaan? Mijn vader zei al: “wat leuk dat je naar Blowlands gaat…”. Maar ja, kan er niets negatiefs over zeggen. De nadruk op ‘groen/duurzaam’ in een aantal overige kraampjes/standjes zoals die van Oxfam Novib sprak me ook erg aan. Na een test over mijn eet-, drink- en rookgedrag bleek ik ‘eco-lover’ en kon door het doneren van (slechts) één consumptiemuntje mijn verblijf op het festival compenseren.

Goed georganiseerd

Ben weleens vaker op festivals geweest en dan vooral ééndaagse. Altijd ergerde ik me aan de eetkraampjes waarin óf het eten al snel op was, óf te weinig keuze was (patat of kroketten). Op Lowlands kon je zowat alles eten wat je wilde. En met name ook voor vegetariërs heel veel keuze! En het ging ook gewoon niet op. Had je om 2 uur ‘s nachts nog trek, dan was alles wat je wilde nog gewoon beschikbaar. Oke, op zondagavond was de Caribische koffie bij het standje van Douwe Egberts op. Nou ja, dat is ze vergeven. Verder begonnen alle optredens op tijd en kon je ook buiten de muziektent nog prima meegenieten van het optreden (oordopjes wel gewenst!) door enorme videoschermen. Handig, oplaadpunten voor mobiele telefoons, daar was het erg druk! Mensen fotografeerden en filmden zich suf! Wel jammer: na 24.00 uur reden er geen pendelbussen naar de NS-stations meer (maar ja ook geen treinen meer!). Je was dan op eigen vervoer of dure taxi’s aangewezen als je niet op de camping verbleef. Dat gaan we volgend jaar anders regelen.

Hoogtepunten

Wat zeker meespeelt in mijn goede gevoel over het festival is natuurlijk het geweldige weer dat we hebben gehad. Het weeralarm bleek reuze mee te vallen en drie dagen was het grotendeels zonnig en warm! Wat betreft de optredens vond ik Kyteman en Basement Jaxx supertof; dat swingde echt de pan uit! Door deze superenthousiaste optredens vond ik Moke en Arctic Monkeys (statische mannen met gitaren) dan weer wat tegenvallen. Maar ik denk dat ik een beetje verwend was door die eerdere shows! Snoop Dogg vond ik heel grappig met z’n megajoint en hennepplantje tijdens het liedje ‘Gimme dat tree‘. Een ander hoogtepunt was voor mij het optreden van cabaretier Daniël Arends, zowel zijn verhaal (altijd grappig) als wat vóór zijn opkomst gebeurde. Een dj speelde wat plaatjes uit de jaren ’90 en enkele bezoekers begonnen wat te dansen voor hun stoel. Toen kwam de Macarena en opeens ging IEDEREEN staan, zingen en dansen! En daar moet je dan vervolgens als cabaretier wat mee. Moeilijk publiek! Je kunt je toch niet voorstellen dat dit bij een normale theatershow gebeurt, maar bij Lowlands is gewoon iedereen heel blij en dat uiten ze ook! En daar word ik dan weer heel blij van.

Ik zeg: volgend jaar weer!

Zie ook:

• Mooie mashup van de VPRO van véél filmpjes en foto’s
• Lowlands wordt groener volgens Karin de Zwaan-Vullings
• Trends @ Lowlands volgens Marjolein Kamphuis
• MusicfromNL zegt: zeer geslaagde zeventiende editie Lowlands
• En nog veel meer via de feed op de alternatieve Lowlandssite lowla.nl

Foto’s geleend van gray_um en story of a ship.

Posted: augustus 27th, 2009 under Persoonlijk.
Comments: 7

Jij dacht zeker dat je goed bezig was met je Hyves-profiel! Maar denk je er wel over na welke informatie voor wie zichtbaar is? Om mensen bewuster te maken van de risico’s van het verspreiden van persoonsgegevens via internet is de overheid een campagne gestart.

Denk even niet aan de suffe start van de campagne ‘Veilig Internetten’ met enkele acteurs en minister Hirsch Ballin van Justitie op een ‘willekeurige’, doorsnee camping in Nederland. Het staat namelijk in schril contrast met de actie die het campagneteam bedacht heeft op Hyves. De cybermaffia komt naar je toe deze zomer! Ook ik werd slachtoffer (via een collega), kijk maar:

He-le-maal leuk. Verrassend, origineel, grappig én confronterend! Precies wat de bedoeling ook is. Vinden ze bij Marketingfacts ook trouwens en Edwin zegt het ook briljant te vinden. Het blijkt zelfs zo te zijn dat het filmpje afhankelijk van je profielgegevens net iets verschilt. Ook kijken wat ze de Stanislav-bende met jouw profiel uithaalt? Log dan even in op je Hyves-profiel en open het filmpje (update: doet het niet meer). Die tv-reclame over Sandra, die altijd inlogt met Sandra67 en dit van de daken schreeuwt, vind ik ook erg goed. Zet het jou ook aan het denken, of heb je allang voorzorgsmaatregelen genomen?

Posted: augustus 14th, 2009 under Politie 2.0, Sociale media.
Comments: 2

Alhoewel (nog?) maar een kleine groep mensen het communicatie-instrument Twitter gebruikt, zie ik het met enige regelmaat terug in diverse nieuwsberichten. Heeft Twitter dan enig invloed op ons leven? Een aantal opmerkelijke Twitterfeiten, verzameld in de afgelopen maanden, passeert de revue, geclusterd in thema’s: misdaad, jongeren, ‘oude’ media en gevaren. Lees ze en oordeel zelf over de invloed van Twitter!

Wil je eerst weten wat Twitter is? Lees dan mijn blogpost over microblogging.

Twitter is…

De feiten. In juni 2009 bezochten wereldwijd 44,5 miljoen mensen de website van Twitter. Ter vergelijking: Facebook passeerde in april de 200 miljoen gebruikers. Geschat wordt dat het bereik van Twitter niet groter dan 10% zal worden van het wereldwijd totale aantal mensen dat online is. In Nederland maakt nu zo’n 3% gebruik van Twitter. 63% van de Nederlanders kent de toepassing. Een groot deel van de content op Twitter wordt door een klein deel van de twitteraars gemaakt; het blijkt dat 10% van de twitteraars 90% van de berichten schrijft!

Twitter is… een zegen voor criminelen!

Beroepsgedeformeerd als ik alweer ben geworden in mijn baan bij de politie, kan misdaad niet ontbreken in dit artikel. Twitter blijkt de misdaad namelijk een handje te kunnen helpen. Over inbrekers zijn de nodige artikelen langs gekomen de afgelopen tijd. Wie op Twitter zet dat hij met vakantie is, stuurt daarmee een uitnodiging naar criminelen om het huis even te komen leeghalen. Maar ja, daarin is Twitter niet uniek. Het is natuurlijk erg verleidelijk om je vrienden via Hyves even lekker te maken met jouw zonvakantie op Kreta! Het blijkt zelfs zo te zijn dat een Nederlandse inbreker Twitter bewoont en regelmatig vriendelijk bedankt voor dit soort vakantieboodschappen van andere twitteraars. Of is het misschien een PR-stunt van een politiekorps of beveiligingsbedrijf? Verzekeraar FBTO doet leuk mee door tips te geven voor veiliger gebruik van sociale media zoals Twitter en de persoonlijke gegevens die we daar met z’n allen opzetten (boodschap: kijk uit wat je erop zet!).

Twitter is… een zegen voor terroristen!

Twitter kan voor opruiende effecten zorgen tijdens demonstraties, ook tijdens de verkiezingen in Iran. Of in elk geval om elkaar te informeren over waar wat gebeurt. Ernstiger: Twitter-terroristen! Volgens Amerikaanse legerbronnen kan Twitter gemakkelijk worden gebruikt door militante organisaties om hun acties te coördineren. Leden van de Taliban zouden 80% van de inlichtingen van sociale media zoals Twitter en Facebook afhalen, aldus Britse militaire bronnen! Wie had dat gedacht…

Twitter is… een zegen voor de politie?

Twitter kan tenslotte helpen de misdaad te bestrijden. Een Amerikaanse mevrouw maakte onlangs mee dat zij in haar huis werd overvallen. Zij beschikte niet over een telefoon(lijn), wel over Twitter en dus stuurde zij het bericht naar haar volgers of iemand even 911 wilde bellen. Opmerkelijk!

De Nederlandse politie heeft het middel ook ontdekt. Een aantal politieorganisaties heeft een Twitter-account en denkt gezamenlijk na over de inzet ervan. De één gebruikt het om persberichten door te sluizen, de ander waarschuwt voor laptops in het zicht en weer een ander probeert zaken op te lossen door middel van opsporingsberichten. De inzet is dus vooral het gebruikmaken van een extra middel om te zenden.

Twitter is… niets voor jongeren, of wel?

Jongeren gebruiken Twitter niet. Aldus een 15-jarige Britse jongen. Vooral omdat het teveel geld kost om via je mobieltje – waar jongeren alles mee doen – te twitteren. Joost Steins Bisschop van Frankwatching vindt het allemaal maar opgeblazen gedoe; typisch gevalletje van een mug een olifant maken, want ze geven smakken geld uit aan kleding en uitgaan. Daar heeft hij een punt. Dan is er een Britse meneer die vindt dat alle basisschoolleerlingen moeten leren twitteren en bloggen en hiertoe een wetsvoorstel heeft ingediend. De leerlingen moeten leren omgaan met sociale media als informatiebronnen en vormen van communicatie. Het is net zo belangrijk als leren schrijven. Het is mij overigens niet bekend of de wet is aangenomen.

Twitter is… niets volgens ‘oude’ media

Eerder dit jaar was in de media veel discussie over Twitter als informatiebron en als nieuwe toepassing in het algemeen. Zo kwam het voor het eerst op het NOS-journaal; de vliegtuigramp op Schiphol werd zogezegd op Twitter als eerste gemeld. In een uitgebreid artikel op Marketingfacts geeft Matthijs van den Broek nogal af op de traditionele media, die blijk geven niets van Twitter en andere sociale media te snappen. ‘Echte’ journalisten wachten te lang af of ontwikkelingen doorzetten en zouden wat meer moeten vertrouwen op degelijke analyses die op internet te vinden zijn.

Twitter is… een uitkomst bij gebrek aan andere kanalen

In juni werd een onderhoudsbeurt van Twitter uitgesteld vanwege de heikele situatie in Iran. Twitter bleek zo ongeveer het enige communicatiemiddel onderling en met de buitenwereld voor de demonstranten (vanwege de al dan niet zuiver verlopen herverkiezing van president Ahmadinejad). Tussen 7 en 26 juni bleken ruim twee miljoen berichtjes over de Iraanse verkiezingen te zijn geschreven. Vele twitteraars kleurden hun profielplaatje groen om hun solidariteit aan de demonstranten te uiten. Bij gebrek aan kranten, internet en televisie, bood Twitter uitkomst! Niet in China trouwens, waar ze deze en andere sociale webtoepassingen regelmatig blokkeren als het ze even handig uitkomt.

Twitter is… soms ook gevaarlijk

Overlijden als gevolg van Twitter-gebruik: het is echt gebeurd. Een 17-jarig Roemeens meisje was zo verknocht aan twitteren dat zij haar laptop meenam in bad om daar verder te twitteren. Met haar natte handen probeerde ze de stroomkabel aan haar laptop te koppelen en kreeg daarmee zo’n stroomstoot dat ze werd geëlektrocuteerd. Je kunt dus zomaar verslaafd raken aan Twitter. Misschien stiekem ook wel een reden waarom Tweede Kamerleden voortaan niet meer mogen twitteren tijdens vergaderingen. Voorzitter van de Tweede Kamer Gerdi Verbeet zegt dat debatten te vaak zouden uitlekken en de leden houden zich met andere dan Kamerzaken bezig, is de gedachte. Je zou denken dat zij Twitter zelf nog nooit heeft geprobeerd! Of heb ik toch het officiële Twitter-account van Gerdi gevonden met al 13 berichtjes? Ben benieuwd of ze het écht gaat gebruiken en wat ze er dan van vindt!

In geval van brand: DO NOT USE TWITTER. Duh!

Twitter is… aanwezig in de samenleving

De invloed die Twitter heeft gekregen op de samenleving de afgelopen tijd is relatief groot te noemen, ondanks de nog beperkte grootte van het aantal gebruikers. Voor mij ligt de grens van belangrijk of niet bij het meerdere malen genoemd worden in het NOS-journaal door Philip Freriks! Of heel Nederland nu opeens gaat twitteren betwijfel ik. Er zal vast wel weer wat nieuws komen dat kan wat Twitter kan, maar dan beter, leuker en slimmer. Misschien ook iets dat geschikter is voor jongeren. Wat denk jij van de toekomst van Twitter en soortgelijke toepassingen?

Het nieuwste van het nieuwste is in elk geval Flutter, waarbij het om nóg kortere berichten draait:

Plaatjes geleend van Matt Hamm, inbreker, Twitter Politie Rotterdam-Rijnmond en John Cole.

Posted: augustus 10th, 2009 under Sociale media.
Comments: none

Ik ben bij les 20! Evy en ik hebben hard ons best gedaan en dat heeft tot resultaat dat ik nu bij les 20 ben. Waar dit over gaat? Over hardlopen! Ik had nooit van mezelf gedacht dat ik het zou kunnen. Eerdere pogingen mislukten jammerlijk dus ik had er weinig vertrouwen in. Dan probeerde ik zo’n opbouwschema en dacht onderweg ‘dit kan ik niet, dit is veel te zwaar, ik kan gewoon niet hardlopen‘ en dan gaf ik het na een paar lessen weer op. Het was vooral lastig om de tijd zo stipt te meten. Met een stopwatch in de hand is het niet fijn lopen. En bovendien staat het nogal dom.

De methode-Evy

Nu ben ik enkele jaartjes ouder geworden en heb altijd vastgehouden aan de gedachte dat ik hardlopen gewoon niet kon. Totdat twee teamgenootjes van mijn (inmiddels oude) volleybalteam enthousiaste verhalen vertelden over ‘de methode-Evy’, start-2-run. Ik begon te twijfelen; zou ik het dan toch ook kunnen? Als iemand mij via mijn oordopjes coacht? Ik besloot een poging te wagen zonder te denken dat ik het lang zou volhouden. Wat de methode inhoudt? Een Belgische mevrouw genaamd Evy Gruyaert heeft 27 lessen ingesproken en als podcasts op internet gezet. Ze zegt in deze lessen hoeveel minuten je moet rennen en wanneer je mag wandelen. En ondertussen moedigt ze je aan met woorden als ‘ik ben fier op u’ en ‘had je van te voren gedacht dat je zo ver zou komen?’. Doorgewinterde hardlopers zoals Danniëlle zullen hier wel om kunnen grinniken, maar voor mij werkt het echt!

Ladies Run

We zijn nu enige tijd verder en ik ben bij les 20. Totaal zijn het 27 lessen, dus ik kan bijna 5 km hardlopen! Ongelooflijk! Die 20e les is voor mij een psychologische grens. Om mijzelf extra te motiveren ook de laatste lessen goed door te komen, schrijf ik dit blogbericht zodat mijn lezers ook weten dat ik dit doe. Bovendien ga ik mij nu inschrijven voor de Asics Ladiesrun in Amsterdam op 30 augustus (5 km-loop). Vind het wel spannend!

Naast tijd aan het trainen, ga ik ook wat meer tijd vinden om aan mijn blog te werken. Ik heb nu mijn eindopdracht voor de masterclass strategisch communicatiemanagement ingeleverd, ben verhuisd en heb weer internet dus heb nu geen excuses meer om het niet te doen! Tot snel dus!

Foto’s geleend van theowI84 en xymonau.

Posted: juli 25th, 2009 under Persoonlijk.
Comments: 11

Ga even zitten, neem iets te drinken en verbaas je gedurende ruim acht minuten over de mogelijkheden van het elektronische zesde zintuig…

Plaatje geleend van ILMO JOE.

Posted: juli 14th, 2009 under Algemeen.
Comments: 4

De resultaten van de cursus 23 PolitieDingen in het kort: 69 cursisten – medewerkers van communicatie, innovatieve criminaliteitsbestrijding en rechercheurs en wijkagenten – zijn op 12 januari 2009 gestart; 28 cursisten zijn nu geslaagd; 35 zijn gedurende de rit afgehaakt; de geslaagden zijn zeer positief over de cursus. Een volgende ronde heeft positief gehoor gekregen, maar zal nog nader uitgewerkt moeten worden.

Van start

Na bij mijn vorige werkgever (een openbare bibliotheek!) kennisgemaakt te hebben met de 23 Dingen-cursus, leek het me leuk deze ook bij mijn nieuwe werkgever (de politie!) uit te voeren. Van bibliotheekdingen heb ik er politiedingen van gemaakt, voor zover mijn kennis op dat moment reikte. De afdeling Communicatie en Tegenhouden (eigenlijk: Innovatieve Criminaliteitsbestrijding) deden in elk geval mee omdat ik tot deze afdelingen behoor. Daarnaast zorgde een berichtje op intranet ervoor dat na drie dagen het aantal van 69 cursisten was bereikt. Dat leek me wel even voldoende voor een eerste ronde! Op 12 januari begon de cursus met een startbijeenkomst.

Het verloop

Over het verloop kan ik zowel hoogte- als dieptepunten noemen. Om met het grootste dieptepunt te beginnen: een aantal cursisten is niet uit de startblokken gekomen en nog eens een aantal haakte gedurende de rit helaas af. Ook enkele van de begeleiders moesten helaas opgeven. Tijd was voor velen het belangrijkste argument, of eigenlijk het gebrek daaraan.

Tijd maken

Aan de ene kant begrijp ik dat velen een druk leven hebben en dit komt er dan maar bij, maar tijd is prioriteit en die kun je altijd zelf bepalen. Mensen hebben het er blijkbaar niet voor over gehad tijd te máken voor de cursus. Velen hadden zich vrijwillig aangemeld, om het vervolgens in eigen tijd te doen, dus dan is de beslissing om ook weer vrijwillig af te melden misschien wel gemakkelijk gemaakt. Natuurlijk speelden nog wel meer factoren mee, zoals de de motivatie en technische voorzieningen.

Hoogtepunt

Hét hoogtepunt voor mij bestond uit de cursisten die wél aangehaakt bleven én het geweldig goed deden; talentvolle schrijvers ontpopten zich, je las dat er werkelijk een wereld voor ze openging en dat ze het nog leuk vonden ook. En dat ze allerlei ideeën hadden over hoe ze de geleerde toepassingen in het werk konden gebruiken. De meeste van hen waren aanwezig bij de slotbijeenkomst op 20 mei en ik zag de trots in hun ogen toen ik hen het certificaat overhandigde. Dat is de winst! En dat zijn in elk geval 28 ambassadeurs voor de cursus erbij!

Belangstelling van buitenaf

Andere politiekorpsen hebben inmiddels belangstelling getoond voor de cursus. Dat ga ik natuurlijk niet bij ze organiseren, maar ik wil ze wel de helpende hand bieden om het van de grond te krijgen. Ben benieuwd welk korps de eerstvolgende zal worden die met de cursus aan de slag gaat!

Vervolg

Uit een evaluatie onder de cursisten, waaraan zowel geslaagden als afhakers deelnamen, bleek dat zij de cursus hoog waarderen en aan collega’s aanbevelen. Natuurlijk hebben zij ook een aantal verbeterpunten genoemd. Gezien de positieve resultaten is een voorzichtige opening gecreëerd voor een nieuwe cursusronde. Ik noem het even een lowcost-voorstel wat ik gevraagd ben te schrijven. Ik ga daar maar eens diep over nadenken!

Heb jij ook 23 Dingen in jouw organisatie gedaan en kun je je herkennen in mijn ervaringen? Of ken je de cursus niet maar zou je wel interesse hebben? Laat het weten!

Foto geleend van monkeyc.net.

Posted: juni 16th, 2009 under Politie 2.0, Sociale media.
Comments: 6

Ja, ik weet het. Het is stil hier op dit blog. Dat heeft twee belangrijke oorzaken:

1. Ik ga volgende week verhuizen; dit betekent de weekenden klussen, doordeweeks werken, administratieve afhandeling en inpakken.
2. Ik moet mijn onderzoek over rechercheurs en internet (hier deel 2) zo snel mogelijk afgerond hebben. Waarom? Omdat ik vind dat dat moet.

Tot snel!

Dan schrijf ik meer over mijn onderzoek en het verloop van de eerste 23 Dingen-cursus bij de politie, die op 20 mei is afgerond.

Foto geleend van gyst.

Posted: mei 25th, 2009 under Algemeen, Persoonlijk.
Comments: 6

Verontrustende berichten lees ik de laatste tijd! Dacht ik altijd dat er geen einde kon komen aan het aantal sites op internet, want internet is toch oneindig, blijkt dit een fabel te zijn! Althans, als ik berichten van Edwin en Dutch Cowboys mag geloven. Dit moet een soortgelijk gevoel zijn als toen mensen ontdekten dat de aarde toch niet echt plat is, maar rond! Vreemde gewaarwording moet ik zeggen.

Weet je nog, dat filmpje van Susan Boyle, die Britse mevrouw die zo goed bleek te kunnen zingen in het programma Britain’s Got Talent? Die vrouw die niet vooraan in de rij heeft gestaan bij het uitdelen, zeg maar? Volgens Matthew Moore van de Britse krant Telegraph is dit YouTube-filmpje verantwoordelijk voor haar internationale bekendheid, en

reportedly uses as much bandwidth as the entire internet took up in 2000.

Daar word ik even stil van. Waar zijn we met z’n allen mee bezig? We blazen dat hele internet op! Stop toch met filmpjes kijken, nu! Ook niet dat filmpje van dat 12-jarige jongetje in datzelfde talentzoekprogramma dat zo goed bleek te kunnen zingen. Nee, niet doen! En anders heeft president Obama daar wel een trucje voor.

Laten we wachten tot de techneuten in deze wereld de infrastructuur van internet hebben geüpgraded. En als internet niet aan de infrastructuur ten onder gaat, dan wel aan het steeds verder doorvoeren van ‘betaald internet’:

Even zoeken levert al twee verschillende plekken op waar het internet eindigt.

Foto geleend van califrayray.

Posted: mei 14th, 2009 under Sociale media.
Comments: 2

Inmiddels zijn we alweer enige tijd verder sinds ik op een paar plekken op internet een oproep deed om mee te denken over mijn onderzoek. Voor de masterclass communicatiemanagement onderzoek ik namelijk hoe de politie op effectieve wijze internet kan inzetten als opsporingscommunicatiemiddel. De twee vragen die ik stelde waren:

1. Wat denk jij dat de spreekwoordelijke beren op de weg zijn, waarom wordt internet momenteel nog niet optimaal ingezet in de opsporing? Is het angst voor het onbekende, zijn het privacy-issues, of…?
2. En wat denk je dat nodig is om te zorgen dat de rechercheurs méér met internet willen en kunnen doen?

Ik kreeg leuke reacties! Een beetje voor mezelf, maar ook voor de lezer die graag alles bij elkaar wil zien, volgt hier een bloemlezing van alle reacties (waarbij  soms een eigen interpretatie van de reactie)!

Reacties op mijn eigen weblog

• Christian denkt dat onbekendheid met internet een grote rol speelt. Waarschijnlijk houden veel dienders wel meer van veldwerk (nuttig) dan achter de pc zitten (minder nuttig). De grootschalige automatiseringsprojecten in politieland helpen hierbij niet mee. Ze moeten kennismaken met allerlei toepassingen en zien dat het succesvol kan zijn, ook in hun werkzaamheden; het moet dichtbij komen.
• Astrid is het met Christian eens en stelt een web 2.0-cursus zoals 23 PolitieDingen voor.
• Ruben vindt die cursus ook wel een goed idee, maar ze moeten wel gemotiveerd worden dit te doen. Ook praktijkvoorbeelden zijn volgens Ruben belangrijk. Daarnaast gaat hij in op het gebruikmaken van internet bij de opsporing zelf, omdat er over daders en getuigen nogal eens het één en ander te vinden is.
• René oppert dat de gemiddelde rechercheur doorgaans weinig contact heeft met burgers, totdat er een buurtonderzoek of getuigenverhoor moet plaatsvinden. René weet een groot aantal ‘beren’ te benoemen: “privacy, angst dat iemand meeleest, angst dat het onderzoek klapt, angst dat iemand ziet wat je doet, gebrekkige toegang tot internet op werkplekken, geen idee wat de mogelijkheden zijn”, maar ook de angst om iets nieuws te proberen.

Reacties op Politie20.nl

• Jan meent dat de rechercheurs nog niet goed weten wat het fenomeen internet inhoudt en/of ze willen blijven doen wat ze nu doen, op de ouderwetse manier. Ook kan het zijn dat ze last hebben van al die nieuwe systemen. Om te veranderen, moet je iemand uit die doelgroep tijdens een teamdag een succesverhaal laten vertellen; in elk geval moet het stap voor stap.
• Edwin (niet Edwin M.!) denkt dat men best wil veranderen, maar dat het wel goed moet werken. Niet zoals de ict-systemen die momenteel in politieland worden uitgerold. Motivatie door resultaat. Ten tweede noemt Edwin kennis en vaardigheden die moeten worden bijgebracht; nu zijn die onder het gemiddelde van generatiegenoten uit andere branches. De kansen moeten aangereikt worden, want de rechercheurs zien ze zelf niet.
• Marcel valt het op dat rechercheurs een onvoldoende intrinsieke binding hebben met internet in het algemeen. De rechercheur zou er veel energie en tijd in moeten steken en wat levert het hem op? Ook denkt Marcel dat leidinggevenden een rol spelen in het geheel; als zij de energie en de drive hebben om te investeren, kan het tot spraakmakende resultaten leiden.
• René (dezelfde als op mijn blog!) reageert op Marcel met de opmerking dat het toch raar is dat er nog zo weinig van die intrinsieke binding met internet te vinden is. Privé doen veel mensen veel met internet, maar zakelijk gezien is het toch anders. Misschien is het een veiligheidsissue, misschien is het gebrek aan direct resultaat. Misschien ook wel onbekendheid over wat je moet met alle informatie die je kunt verzamelen.
• Jan vraagt tenslotte nog of er niet een landelijke officier van justitie is die belast is met bewijsvoering vanuit internetbronnen.

Reacties op Ambtenaar20.ning.com

• Martin denkt dat de politie zich nog te eenzijdig opstelt en onvoldoende beseft dat de offline en online wereld steeds meer één worden.
  
• Erik ziet voor kansen voor de politie. Het politiewerk in de wijk kan met sociale media versterkt worden. “Niemand is ‘tegen’ politie als die de eigen buurt/wijk veilig maakt”. Hij vindt overigens het onderscheid tussen communicatie en internet als middel voor politiewerk een beetje vergezocht. In een latere reactie stelt Erik voor om een handreiking te maken voor rechercheurs waarin staat wat wel/niet mag, tips/trucs etc. om zo de onzekerheid en het verkeerde beeld van bijv. privacy te verminderen. Ouderwets opleiden/trainen en komen met goede voorbeelden zal ook helpen.
• Ed stel voor om een goed en haalbaar pilotproject te benoemen, dat beter werkt dan de huidige werkwijze. Daarbij is de vraag wat op juridisch vlak mag. Hij ziet internet als een vakgebied/specialisme, net als forensisch onderzoek. Ed vraagt zich verder af of de burger wel zit te wachten op betrokkenheid bij het oplossen van een misdrijf.

Reacties op M-DO-IT.ning.com

(besloten platform voor ‘de veiligheidssector’)

• Roy ziet als grootste beer de benodigde verschuiving in houding en gedrag; de klassieke rechercheur krijgt een onnatuurlijk gevoel van het communiceren met vreemden over daderkennis waardoor hij het eng vindt. Volgens Roy moeten we nog meer dan nu experimenteren om zo vertrouwen op te bouwen in de nieuwe aanpak. Dit kan het beste door met iets niet zo heftigs te beginnen.
• Maarten is het met Roy eens en vindt dat er in de opleiding meer aandacht moet zijn voor informatievergaring en juiste informatie. De angst dat informatie verkeerd terecht komt, is sterker dan de kans op winst; dit leeft bij de politie, maar zit schijnbaar in elk mens, aldus Maarten. Hij denkt dat door middel van goede initiatieven het beeld langzaamaan kan worden bijgesteld. Tot slot denkt Maarten dat rechercheurs een bepaalde virtuele basis missen waarop ze terug kunnen vallen, waardoor de pioniers op internet (die dat wel hebben) veel energie spenderen aan initiatieven, maar intussen maar slechts pioniers blijven, want de grote massa sluit niet aan.

Aan allen die hebben bijgedragen: dank! Ik kan dit zeker gebruiken voor mijn onderzoek Voor wie na het lezen van bovenstaande nog wil reageren: met alle liefde!

In elk geval: wordt vervolgd!

Foto’s geleend van jangung en rustman.

Posted: april 29th, 2009 under Politie 2.0, Sociale media.
Comments: 4

Sommige van mijn lezers weten dat ik ermee bezig ben, anderen niet. Ik ben hard bezig een onderzoek af te ronden naar de politie en internet. Dit in het kader van de masterclass strategisch communicatiemanagement die ik heb gevolgd en met een slim plan kan afronden. Om wat specifieker te worden, de vraagstelling die ik probeer te beantwoorden is:

Wat hebben rechercheurs nodig om op effectieve wijze om te gaan met internet als communicatie- en opsporingsmiddel met de burger?

Om deze vraag te beantwoorden, beschrijf ik allereerst hoe momenteel met internettoepassingen wordt omgegaan binnen de overheid en binnen de politie. Diverse rapporten en situatiebeschrijvingen komen hierbij aan bod. De politiewereld is vrij uniek, dus wat situaties betreft valt een hoop uit te leggen. Bijvoorbeeld hoe het rapport van de Commissie Posthumus van invloed is op het huidige recherchewerk. Hoe het Openbaar Ministerie een grote rol speelt bij wat wel en niet mag aan opsporingsberichten op tv en internet. Ik weet al dat momenteel niet alle mogelijkheden om via internet aan opsporingscommunicatie te doen, optimaal benut worden.

Vervolgens ga ik de afdeling die belast is met de grote onderzoeken bevragen. Ik ga een aantal medewerkers en het hoofd vragen wat zij denken over de huidige situatie en wat in hun ogen de ideale situatie zou zijn als het gaat om het gebruik van internet in hun werk. Daarbij gaat het me dus om internet als communicatiemiddel met de burger, en niet een middel om informatie over verdachten of daders te vergaren! De website politieonderzoeken.nl is de website die bij uitstek het voorbeeld hiervoor is.

Mijn twee vragen aan de lezer, aan JOU dus, zijn:

1. Wat denk jij dat de spreekwoordelijke beren op de weg zijn, waarom wordt internet momenteel nog niet optimaal ingezet in de opsporing? Is het angst met het onbekende, zijn het privacy-issues, of…?
2. En wat denk je dat nodig is om te zorgen dat de rechercheurs méér met internet willen en kunnen doen?

Bedankt voor het meedenken!

Posted: april 14th, 2009 under Politie 2.0, Sociale media.
Comments: 7