Augustus is bijna voorbij en dus is het tijd voor een nieuwe update van het Day Zero Project. Het is nu na 1 augustus en ik werk nog steeds bij Politie Utrecht als adviseur digitale media. Weer op (voorlopig) tijdelijke basis. Ben deze maand een paar keer heel vroeg opgestaan, op vakantie geweest en heb nagedacht over waar ik goed in ben. En oh ja, heb de bloemetjes buiten gezet!

# 65. Fleur het balkon op met bloemen en planten

We hebben hier in Amsterdam een heel groot balkon. Een betonnen bak, dat wel, dus die kon nog wel wat vrolijkheid gebruiken. Na rijp beraad staan er nu twee bakken met buxusboompjes en een bak met lavendel en nog twee paarse plantjes. Waarom dit doel op de lijst staat? Ik heb totaal geen groene vingers, in tegenstelling tot mijn moeder, maar ik vind bloemen en planten wel heel fijn om te hebben en door dit doel op de lijst te zetten, zit er wat meer druk op om het ook echt uit te voeren! Helemaal klaar is het nog niet, want we willen nog houten vlonders op de betonnen vloer leggen. Een aanrader voor de Amsterdammers onder jullie: Tuincentrum Osdorp! Ze hebben daar ongelooflijk veel, een waar paradijs voor de floraliefhebber! Een foto en afronding van dit doel volgt later.

#95. Sta 5 dagen lang om 5.30 uur op en doe iets nuttigs voordat het tijd is naar het werk te gaan (5/5)

Een tweede poging om dit doel te halen (lees over de eerste poging in Update #7) deed ik in de week van mijn verjaardag, de week van 9 augustus. Ik dacht, het is in die week nog licht als ik op sta. Het is immers nog hartje zomer! Maar helaas, de wekker ging om 5.30 uur, ik stond op en… het bleek nog donker. Wat een tegenvaller! Dat beloofde een zware week te worden. Als ik dit schrijf is het inmiddels de vijfde ochtend dat ik achter elkaar om 5.30 uur ben opgestaan, dus ik heb het doel gehaald. Niet altijd lukte het om op tijd te gaan slapen, dus ik ben nu zo gaar als… als een doorbakken biefstuk? In elk geval verlang ik erg naar mijn bed terug, en dat vooruitzicht voor vanavond en dan morgen zo lang uitslapen als ik wil, is fantastisch. Nog even vandaag volhouden!

En spelende vrouw, wat heb je nou geleerd? Dat ik best vroeg kan opstaan als het moet, maar dat vroeg naar bed gaan lastig is en dus een vermoeiende combinatie op de lange termijn. En dat je nog best veel nuttige dingen kunt doen zo vóór je naar het werk gaat. En dat hardlopen ‘s ochtends best zwaar is.

#28. Ga 3 keer langer dan 3 dagen op vakantie (1/3)

Ben net terug van vijf dagen Barcelona! Mooie stad, superwarm weer (boven 30 graden), nog lang niet alles gezien dus we moeten zeker nog eens terug; maar even heerlijk eruit geweest! En daarvoor drie dagen Lowlands gehad dus heb het gevoel of ik twee weken weg ben geweest. Maar toch zou ik het ook wel leuk vinden om een keertje wat langer weg te gaan!

# 71. Ontwikkel je elevator pitch

Dit doel staat op mijn lijst omdat ik het belangrijk vind mezelf te ontwikkelen. Daar valt ook onder goed jezelf kunnen presenteren. Ik vond dus dat ik in een paar zinnen, maximaal 200 woorden, moet kunnen zeggen waar ik goed in ben en wat ik een organisatie te bieden heb. Heb lang zitten schaven en vond het wel lastig omdat je het gevoel hebt dat je over jezelf aan het opscheppen bent. En het moet kort en bondig; dat is lastig als je een hele filosofie probeert uit te leggen! Maar dit is het geworden:

Na mijn studie sociologie en vier jaar als beleidsmedewerker ben ik nu waar ik wil zijn; ik geef advies over hoe internet mensen kan verbinden en hoe zij gezamenlijk meer zijn dan de som der delen. Ik heb me in de afgelopen tijd bijgeschoold in marketing en communicatie, omdat mijn specialisme veel raakvlakken heeft met deze vakgebieden.

Waar ik goed in ben is bedenken hoe internet als laagdrempelig en efficiënt communicatiemiddel de organisatie nog beter in contact kan brengen met het publiek. Hierdoor ontstaat wederzijds begrip en wederzijdse betrokkenheid. Dat is de basis voor betere samenwerking tussen organisatie en publiek waardoor beide elkaars doelen zullen helpen te bereiken.

Ik werk als bruggenbouwer en katalysator en ben in staat concrete resultaten te boeken. Ik ben zowel een denker als een doener en voer uit wat ik bedenk. Goede voorbeelden hiervan zijn een cursus bewustwording van de digitale wereld en een Twitter-experiment bij Politie Utrecht. Wat ik nodig heb om resultaten te kunnen boeken is een organisatie met ruimte voor verandering. Vanwege mijn idealistische kijk op de wereld is het essentieel dat deze organisatie maatschappelijke doelstellingen heeft.

En? Wat vind je ervan? Doel gehaald, € 2,50 in de DZP-pot.

Ik sluit deze blogpost af met een oude bekende:

Dag lieve internetkinderen, tot de volgende update!








Foto’s van David Wilkinson, mezelf en de Fabeltjeskrant

Posted: augustus 31st, 2010 under DZP, Identiteit.
Comments: 4

De misdaad bestrijden via sociale media gebeurt veelal op een indirecte manier, door burgers te betrekken bij het politiewerk bijvoorbeeld. Daar pak je niet gelijk de harde criminaliteit mee aan. Maar het is ook goed mogelijk om daadwerkelijk boeven te vangen met behulp van sociale media. Ik kan veel voorbeelden geven van hoe politiekorpsen in binnen- en buitenland sociale media inzetten om de misdaad te bestrijden. Maar laat ik het nou eens categoriseren tot 8 manieren om misdaad te bestrijden. In volgorde van mate van impact op je korps, van weinig naar veel.

1. Volg wat er over je gezegd wordt

Zoeken op internet (op Twitter, blogs, fora) op een aantal termen zoals ‘politie’, ‘agent’, ‘wijkagent’ en nog wat termen levert veel informatie op over hoe je doelgroep, de inwoners uit je regiokorps, over je denken. Je kunt bepalen welk beeld de inwoners hebben, waar ze mee zitten, wie de beïnvloeders zijn en je krijgt vanzelf ideeën over wat je kunt doen om dat beeld bij te stellen. Deze manier van de misdaad bestrijden is wel heel indirect; in eerste instantie merkt niemand er iets van dat je dit doet. Totdat je bij het onderstaande derde punt bent en ook daadwerkelijk iets gaat doen met de opgedane kennis.

Doel: kennis vergaren over je online imago, online reputatie, over waar mensen mee zitten
Middelen: Google (Blogs), Google Alerts, Tweetdeck, search.twitter.com en om te verzamelen: iGoogle, Netvibes, Yahoo Pipes
Voorbeelden: mediawatching Brabant Zuid-Oost, mediawatching Utrecht

2. Gebruik sociale media als extra communicatiemiddel

Had je vroeger radio, tv en krant ter beschikking om iets te melden, nu is een breed scala aan mediakanalen beschikbaar. Iedereen kiest zijn eigen pakket aan media om te volgen; Hyves voor je vrienden, nieuwssites voor het nieuws en YouTube voor videootjes. Mensen zoeken steeds meer hun eigen plek op in deze chaos. Ze maken alleen tijd voor communicatie die inspeelt op wat zij belangrijk vinden.

Internet is ideaal om je boodschap heel precies uit te zetten bij de doelgroep die je voor ogen hebt, als extra communicatiekanaal dus. Ben je op zoek naar mogelijke getuigen die tussen half acht en half negen ‘s ochtends langs een bepaald punt fietsten en iets gezien kunnen hebben, dan zou je bijvoorbeeld Hyves kunnen inzetten. Je stuurt dan een Hyves-bericht naar iedereen met een profiel in een straal van zoveel kilometer om die plek heen (fietsafstand). Of je houdt een campagne om mensen bewust te maken van de signalen van autokraken en adverteert ermee op de Hyves-profielen in jouw regio. Zoek uit waar jouw doelgroep van dat moment zich online begeeft en maak een plan om ze te bereiken. Uiteraard moet de boodschap wel zijn afgestemd op het middel en de doelgroep, maar dat spreekt vanzelf voor communicatiespecialisten.

Doel: doelgroepgerichte communicatie
Middelen: sociale netwerksites: Hyves, Facebook, Netlog, Twitter, etc.
Voorbeelden: IJsselland met de zaak familie Vis, Utrecht met herkendesignalen.nl, Kennemerland met moord op Gerard Zonneveld

3. Vertel wat je doet en waarom

Een organisatie die transparant is over het reilen en zeilen is geen unicum meer in de huidige tijd. Sterker nog, online wordt het min of meer verwacht; vertel wat je doet en waarom en mensen krijgen meer begrip voor je. Ze gaan zich betrokken voelen bij wat je doet, als ze geloven in het doel ervan. En, heel belangrijk, vertel niet alleen, maar luister ook naar reacties. En reageer daar weer op. Ga de interactie aan met je doelgroep. En ja, als je dat nooit eerder gedaan hebt, is dat even wennen. Hierbij zoek je bij voorkeur het publiek op waar het al is, in plaats van een eigen plek op internet te creëren waar je mensen naar toe moet zien te krijgen.

Doel: meer vertrouwen en betrokkenheid van de doelgroep, online reputatiemanagement
Middelen: blog, microblog
Voorbeelden: wijkagenten, meldkamer Friesland, persvoorlichters Groningen, politiechefs Brabant Zuid-Oost

4. Beantwoord vragen en klachten van de doelgroep

Een stapje verder gaat het daadwerkelijk actief werken aan online reputatiemanagement, ook wel webcare genoemd. Hiermee bedoel ik niet je straatje schoonvegen en je imago oppoetsen naar iets dat het niet is. De politie is er om mensen zich veilig te laten voelen. Dit kun je doen door onzekerheden weg te nemen en te laten zien dat men op je kan vertrouwen en dat het goed komt. Door het gesprek met mensen aan te gaan en in te gaan op wat er leeft. Begrip voor wat je doet, is stap één in het kweken van vertrouwen.

Om deze manier van misdaad bestrijden goed te kunnen doen, moet je intern wel het één en ander georganiseerd hebben; wie neemt deze taak op zich? Wat zijn de afspraken? Waar wel/niet op reageren? Ook tips van getuigen kunnen door mensen via sociale media gedeeld worden, dus daar kun je als politie ook iets mee. Door te laten zien dat je als organisatie mensen serieus neemt, zullen zij ook eerder bereid zijn een volgende keer te helpen. Dé valkuil hierin is het scheppen van verwachtingen. Eenmaal begonnen met online reputatiemanagement kun je het eigenlijk niet maken ermee te stoppen. Mensen zullen je weten te vinden en verwachten dat ze geholpen worden; en snel ook! Lastig voor de politie is dat veel commentaar over ‘de politie’ gaat; het zou dus goed zijn deze manier van de misdaad bestrijden landelijk te organiseren.

Doel: online reputatiemanagement
Middelen: het hele internet, maar vooral aanwezig op Twitter
Voorbeelden: geen politievoorbeelden vooralsnog; wel UPC, ING, Vodafone, 9292OV en vele anderen!

5. Vraag je doelgroep mee te doen

Weer een stapje verder ga je als je een daadwerkelijke inspanning vraagt van je publiek. Het aloude geven en nemen geldt bij sociale media net zo goed. Als je het publiek bijvoorbeeld vraagt nú uit te kijken naar een vermist kind, moet je toch minstens terugrapporteren als de actie voorbij is en het kind al dan niet gevonden is. En vragen beantwoorden die naar aanleiding van de actie opkomen. Getuigenoproepen zijn al zo oud als de weg naar Rome, via kranten, televisie en posters op politiebureaus. Doe je de getuigenoproepen via sociale media dan zijn de spelregels toch net even anders. De politie in Groningen gaf via YouTube bewakingsbeelden vrij waarop de mogelijke verdachte is te zien van de branden in Veendam. De vraag: wie kent deze persoon? Het Openbaar Ministerie (OM) heeft toestemming gegeven voor het plaatsen van deze beelden; kennelijk voldoen de feiten aan de eisen om een dergelijk zwaar opsporingsmiddel in te zetten. De politie kan de beelden netjes van YouTube halen als de verdachte herkend is, maar het is voor een ieder mogelijk de beelden te kopiëren en te bewaren voor later… dat is iets voor politie en OM om rekening mee te houden bij het vragen om herkenningen via sociale media. De politie hoeft er in elk geval geen verantwoording voor af te leggen.

Doel: burgers betrekken en zodoende tips binnenkrijgen
Middelen: het hele internet, als er maar een ontvangend publiek is
Voorbeelden: ‘Tweet-alerts’ Brabant Zuid-Oost (bijv. Eindhoven en Heeze), Stopdecriminaliteit.nl, depolitiezoekt.nl, depolitiezoekt.hyves.nl

6. Vraag je doelgroep mee te denken

Om je heen kijken of je iets ziet of op een plaatje kijken of je die persoon herkent is nog relatief passief. Het kost weinig moeite en je zult dus veel mensen bereid zien hieraan mee te werken. Anders wordt het wanneer je je publiek daadwerkelijk vraagt mee te denken. Het passieve verandert in actief en de grap is dat een evengrote inspanning terug verwacht wordt. Stel dat je als burger enorm veel verstand hebt van een bepaald type auto, door jarenlange ervaring en liefhebberij. De politie vraagt naar aanleiding van een opsporingszaak publiekelijk om informatie over die auto. Als je die informatie deelt, zou je het ook wel op prijs stellen daar enige waardering voor terug te krijgen. Het kan ook zijn dat je je vanaf dat moment betrokken bij het betreffende onderzoek en dat je hoopt dat door jouw informatie de zaak misschien wel opgelost kan worden. Wil je als politie dat dergelijke betrokken burgers ook zo betrokken blijven, dan moet je ze blijven betrekken bij je onderzoek, door nieuwe informatie te delen over de voortgang van het onderzoek)en nieuwe publieksvragen te stellen. Dé site waarop dit alles mogelijk is, is Politieonderzoeken.nl, die overigens aan een flinke verbouwing toe is. Bij de lancering werd een hoofdwond uit een oude zaak gepresenteerd met de vraag aan het publiek welk wapen die wond veroorzaakt heeft. Crowdsourcing ten top! Maar na die vraag was het stil, want in oude zaken zit niet zoveel leven meer, letterlijk en figuurlijk. Een actuele zaak zou nog beter zijn, omdat je dan regelmatig iets nieuws kan melden; de zaak is immers in beweging. Daarbij kun je ook betrekken wat over het onderwerp geschreven wordt en daarmee laten zien dat je niet met oogkleppen oploopt.

Doel: tips binnenkrijgen maar ook burgers als informatiebron: crowdsourcing
Middelen: het hele internet, als er maar een ontvangend publiek is
Voorbeelden: Politieonderzoeken.nl

7. Zoek de boeven op

Hier smullen veel rechercheurs van; boeven opsporen op internet. Er zijn inderdaad veel boeven, grote maar vooral kleine, die informatie achterlaten via sociale media die zo weer opgepikt kan worden door de politie. Als ze weten waar ze moeten zoeken natuurlijk. Daar wordt de politie steeds beter in, bijvoorbeeld door bijscholing op dit gebied. Je hebt bijvoorbeeld de cursus 23 PolitieDingen en 23 OpsporingsDingen om een basiskennis te geven van de digitale wereld. Maar ook cursussen digitaal opsporen/internetrechercheren gaan als warme broodjes. En maar goed ook, want er is een hoop te vinden in deze wereld waar we ons voordeel mee kunnen doen. De noodzaak internet tot serieus werkterrein te zien, is aanwezig, dus stap 1 van de cultuurverandering is gezet. Een belangrijk issue waar aandacht aan besteed wordt in deze cursussen is slim zoeken. Je laat altijd sporen achter als je aan het surfen bent, dus wees je daarvan bewust en neem maatregelen. Het proces van borging in de organisatie komt langzaamaan van de grond in de meeste korpsen.

Doel: als politie zelf handig zijn op internet en sociale media en daardoor meer/beter boeven vangen
Middelen: het hele internet, maar vooral profielensites en andere online communities
Voorbeelden: *gecensureerd*

8. ‘Naming and shaming’

Het voorkomen van criminaliteit is voor de politie heel efficiënt; als iets níet gebeurt, hoef je ook geen boef te vangen en is er ook geen slachtoffer. Voor het voorkómen van criminaliteit zou meer aandacht moeten zijn in politieland. In dit verband kun je ook denken aan het stoppen van iemand die al crimineel bezig is; zand in de molen strooien. Stel, een man ronselt via Hyves meisjes die hij voor hem in de seksindustrie laat werken. Je weet wie het is, maar je kunt niets beginnen omdat je geen belastende verklaringen van de meisjes kunt krijgen; ze zijn bang. Lastige situatie, want de boef pakken gaat dus niet. Om te zorgen dat de beste man niet nog meer slachtoffers maakt, kun je ervoor kiezen hem publiekelijk aan de digitale schandpaal te nagelen, bijv. via datzelfde Hyves, door meisjes voor hem te waarschuwen. Een tactiek die ook wel ‘naming and shaming‘ wordt genoemd. Het mag duidelijk zijn dat deze manier van het inzetten van sociale media voor de politie vrij extreem is, gezien het recht op privacy, en het is op de beschreven manier dan ook tot nu toe in Nederland nog niet toegepast. Maar voor sommige sites als GeenStijl is deze werkwijze de gewoonste zaak van de wereld; de politie zoekt een vieze man en de GeenStijl-ers zullen dat zaakje weleens oplossen! De politie in Engeland en Amerika is minder terughoudend dan de Nederlandse politie en past men deze werkwijze wel regelmatig toe, bijvoorbeeld bij pedofielen. In die landen geldt dus: eens een crimineel, altijd een crimineel. Alhoewel daar ook veel discussie over is, bijvoorbeeld over beschonken bestuurders en hun recht op privacy.

Doel: tegenhouden of stoppen van criminele activiteiten door individuele daders
Middelen: het hele internet, als er maar een ontvangend publiek is
Voorbeelden: geen uit Nederland, wel voorbeelden in het buitenland, zoals in Exeter, Londen en Los Angeles

Eerst doel, dan middel

Al met al is er veel dat de politie kan doen met sociale media om het werk te helpen en de misdaad te bestrijden, al is het in de meeste van bovenstaande manieren indirect. Het belangrijkste is dat je eerst moet bedenken welk doel je wil bereiken bij welke doelgroep en vervolgens bedenkt welke middelenmix erbij past. Misschien is dat Twitter of Facebook, misschien is dat een ordinair 1.0-buurtonderzoek.

Welke mogelijkheden om de misdaad bestrijden met sociale media ben ik vergeten? Of vind je dat één van de bovengenoemde juist geen goed idee is voor de politie? Geef hieronder dan je reactie.

Deze blogpost is geïnspireerd op een artikel op Mashable over wetshandhavers en sociale media.
Foto geleend van Kreg.Steppe

Posted: augustus 19th, 2010 under Politie 2.0, Web 2.0.
Comments: 1

Soms is het goed om een tegengeluid te horen. Als je alleen maar positieve verhalen hoort en leest over de inzet van sociale media in je organisatie… zó eenzijdig! Er móeten toch ook wel nadelen zijn? De man in het onderstaande filmpje heeft ze ontdekt: de tien redenen om sociale media in je organisatie te verbieden. Werkgevers, opgelet!

Via het blog van Krispijn op Ambtenaar 2.0.

Posted: augustus 6th, 2010 under Politie 2.0, Web 2.0.
Comments: 7

Alweer een maand voorbij en tijd voor een nieuwe update van het Day Zero Project. Een vrij lange update dit keer, want ik heb veel te vertellen; het was een goede DZP-maand! Weer twee doelen gehaald en een start gemaakt met enkele andere.

#41. Haal NIMA-A marketingdiploma

De uitslag kwam iets eerder dan verwacht. Slechts 32% van degenen die dit examen (module 2) hebben gemaakt, zijn geslaagd… waaronder ik! Yessss!! Wat ik nu heb ontvangen is een brief met de uitslag; laat dat diploma dan ook maar komen want ik heb nu beide modules gehaald! Doel gehaald, € 2,50 in de DZP-spaarpot. Wat een opluchting!

# 17. Drink drie keer een week geen koffie (1/3)

Ik drink koffie. Niet veel, maar vind het wel smaakvol voor de variatie en handig voor als ik even een energiedipje heb. Dit doel heb ik bedacht omdat ik benieuwd was of ik wel zonder koffie zou kunnen. In de week van 12 juli heb ik geen koffie gedronken. Fysiek heb ik er totaal geen last van gehad. Of althans, er veranderde fysiek niets. Op het werk dronk ik alleen nog maar thee en water en alhoewel je thee in vele diverse smaakjes hebt, voelde ik het toch wel als een gemis om geen koffie te kunnen nemen. Ik miste dus de variatie in drankjes die je zo overdag op het werk kunt nuttigen! Weet ik dat ook weer.

# 39. Leer HTML

Als webgrrl vind ik dat ik ook van de technische aspecten van internet iets af moet weten. Niet dat ik hele websites moet kunnen bouwen, maar ik moet op z’n minst internettaal herkennen en dus de basis weten. Mijn vriend heeft me die basis bijgebracht op een zaterdagmiddag deze maand. Ik weet nu: HTML is echt de basis; met CSS kun je je tekst opmaak geven! Het leren van CSS wordt dus de volgende stap. Doel gehaald, centjes voor het goede doel in de spaarpot!

#95. Sta 5 dagen lang om 5.30 uur op en doe iets nuttigs voordat het tijd is naar het werk te gaan (3/5)

In de week van 19 juli, de week  na het ‘koffiedieet’, vond ik het tijd voor vroeg opstaan; het is nu nog vroeg licht en ik slaap toch al slecht door de warmte, dus waarom niet met dit doel aan de slag?! Het staat erop omdat ik helemaal niet goed ben in vroeg opstaan en dit dus een uitdaging voor mij is. Ik heb van te voren activiteiten bedacht die ik elke ochtend zou ondernemen. Dag 1 was een hardloopsessie. Dat was geen succes. Het lopen zelf ging slecht, qua tijdsplanning ging het al helemaal slecht. Inmiddels heb ik wel tips gekregen hoe ik dat een volgende keer beter kan doen. Dag 2 zou ik naar het bos gaan voor een ‘fotoshoot’, maar het weer was me te slecht. Dus heb het bij wat leeswerk gehouden en ben eerder naar werk gegaan. Dag 3 heb ik dan toch die fotoshoot gedaan. De resultaten zijn op mijn Flickr-pagina te bekijken! Ik was inmiddels zo moe geworden dat ik dag 4 en 5 heb laten zitten. Die haal ik nog wel een keer in. En dan ga ik wél op tijd naar bed, dat zal vast helpen.

#97. Inspireer een ander om ook aan het DZP mee te doen

En toen kreeg ik opeens een reactie op mijn doelenlijst van ene Monique. Ze zegt geïnspireerd te zijn geraakt door mij om ook met het Day ZeroProject te starten. Zoiets had ik wel eens eerder gehoord maar zonder concrete actie. Dit keer is het echt raak! Kijk maar eens naar het blog en de doelenlijst van Monique Goris; serious business! Superleuk en € 2,50 in de pot. Moet nu toch maar eens gaan bedenken waar al dat geld naar toe moet gaan!

# 73. Zing 10 keer met een hele cd mee (thuis!) (2/10)

Een vrijdag thuis betekent dingen voor mezelf doen. En tijd maken voor iets leuks, zoals het beluisteren van en meezingen met een lekkere cd! Dit keer was de cd Another Day van Racoon aan de beurt met als mooiste liedje, natuurlijk, Love you more. Hieronder een speciale uitvoering met Ilse de Lange, op Amstel Live:

Foto’s geleend van javaturtle en… mezelf!

Posted: juli 25th, 2010 under DZP, Identiteit.
Comments: 8

In dit tweede deel over de dood en je online leven zal ik ingaan op mijn persoonlijke gedachten hierover. Eén van de aanleidingen voor dit onderwerp vind je in deel 1. Ondanks de relatieve onbesprokenheid van dit onderwerp, blijken praktische oplossingen voor je nabestaanden al voorhanden; de één zijn dood is de ander zijn brood zullen we maar zeggen.

Digitaal monument

Het internet is nog niet zo oud dat we met dit fenomeen al zoveel ervaring hebben opgedaan. Laat ik mezelf eens als voorbeeld nemen. Stel, ik ga dood. Mijn nabestaanden gaan eens kijken wat ik online allemaal uitspook, voor zover ze dat nog niet weten. Wat komen ze tegen? Een weblog, een Twitter-account, diverse profielen bij bijv. Hyves, LinkedIn, Slideshare, Ambtenaar 2.0, Politie 2.0 en ga zo maar even door. Ik ben er niet meer dus het klinkt vrij logisch dat ik er dan ook online niet meer ben. Maar wat als je dit weblog nou zou beschouwen als een boek; een boek gooi je toch ook niet zomaar weg? Waarom een weblog dan wel? En een Hyves-profiel, is dat niet zoiets als een vriendenboekje? Ik heb gezien dat mensen er troost uit putten om het profiel van die overleden vriend nog eens te bekijken en er een krabbel op achter te laten; om te uiten dat hij gemist wordt. Is dit anders dan een ouderwetse brief aan een overleden naaste schrijven? Het enige verschil in deze voorbeelden is de openbaarheid van de online activiteiten. Is die openbaarheid erg? Ik denk het niet. Als het maar ergens op deze ‘openbare activiteiten’ duidelijk is dat de eigenaar er niet meer is en dat het in stand houden ervan gezien kan worden als eerbetoon of digitaal monument.

Virtuele bezittingen

Op mijn 101 doelenlijst van het Day Zero Project staat niet voor niets het doel #93 Schrijf op wat je wil dat er na de dood met je (virtuele) bezittingen gebeurt. Ook mijn virtuele bezittingen dus, met als meest waardevolle mijn weblog, moet een bestemming hebben. Voor mij zou mijn blog niet tot in de eeuwigheid online hoeven te blijven staan; op een gegeven moment is het ‘weg is weg’ wat mij betreft. Tenzij nabestaanden daar anders over denken of iemand anders het stokje wil overnemen. Het voelt gek en tegennatuurlijk om over dit soort zaken na te denken. Maar je bespaart je nabestaanden een hoop als je nu alles al goed hebt uitgedacht.

Laatste tweet

Naar aanleiding van het eerste deel van dit artikel kreeg ik op Twitter de vraag wat mijn laatste tweet zou zijn. Tja, dat hangt er natuurlijk vanaf of je wéét dat het je laatste tweet is. In het geval van Mike was dat duidelijk, maar als ik morgen dood ben had ik dat toch niet echt verwacht. Als dat gebeurt, dan moet iemand maar op mijn account inloggen en een overlijdensbericht in 140 tekens tikken. Je moet je boodschap nou eenmaal aanpassen aan het medium. Ik neem de vraag mee bij het uitwerken van doel #93.

Na de dood

En dan ben je dood. Je hebt aan je nabestaanden duidelijk gemaakt wat er met je virtuele bezittingen moet gebeuren. Die (mail)accounts sluiten, weblog tijdelijk behouden, overlijdensberichten op die en die sites. Hoe krijgen zij dat voor elkaar? Daar hoefde je tot niet zo lang geleden helemaal niet over na te denken. Jacqui Cheng vertelt op het blog Ars Technica over het onderzoekje dat ze deed over het kunnen opheffen van accounts van overledenen. De conclusie: Twitter, MySpace en Google hebben het matig tot redelijk geregeld maar niets kan tippen aan Facebook! Het biedt zelfs een speciale service: een herdenkingspagina, geen updates en het account op privé.

Diensten voor nabestaanden

Zouden er al ondernemers zijn die brood verdienen aan overledenen met een online leven? Jazeker! Een en ander valt te lezen in een artikel over je digitale bestaan van De Pers. Legacy Locker is een bedrijf waar je wachtwoorden voor belangrijke online accounts kunt opslaan en na overlijden laten doorgeven aan een toegewezen persoon. Handig! Entrustet is een bedrijf dat je digitale erfenis zegt te managen. Je geeft er zelf aan wat je wil dat er met je online profielen moet gebeuren en zij voeren het uit na je overlijden. Klinkt nog beter! Weer andere bedrijven helpen met het verspreiden van je overlijdensbericht. Je virtuele vriendenkring wil tenslotte ook op de hoogte gebracht worden. Nog drie voorbeelden: Deathswitch (zet je overlijdensmail vast klaar!), Slightly Morbid (vrienden/familie maken die mail) en 1000Memories (gelezen op Techcrunch, voor het samenstellen van een digitaal eerbetoon door nabestaanden) .

To do: digitaal testament

Over een paar jaar zijn digitale testamenten vast net zo normaal als testamenten van je fysieke bezittingen. Ik heb in elk geval al aardig wat denkwerk verricht voor het kunnen samenstellen van míjn digitale testament: mijn blog verdwijnt tenzij, mijn accounts worden opgeheven. Zou jij dat anders doen? Heb je er überhaupt weleens over nagedacht wat er met je online leven zou moeten gebeuren?

Lees ook deel 1 van dit artikel.

Foto geleend van pareeerica.

Update 17-07-2010: ik vond een filmpje van Newsydotcom waarin het onderwerp in vogelvlucht belicht wordt; ter illustratie bij mijn post:

Posted: juli 13th, 2010 under Identiteit, Web 2.0.
Comments: 5

Tijd voor een ietwat luguber onderwerp, alhoewel eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. We krijgen er allemaal in onze omgeving meer dan eens mee te maken en ook zelf weten we het zeker: we gaan een keer dood. Voor sommigen geldt dat hen dit te vroeg gebeurt, wat bijzondere effecten heeft op de sociale media waarop deze persoon zich bevond. Dit onderwerp intrigeert me dan ook; de dood en je online leven. Jij bent dood maar je online profielen leven nog; totdat iemand ze uit de lucht haalt natuurlijk.

Mike en zijn ontmaagding

Een interessante maar vreemde gewaarwording was de mededeling van diverse twitteraars vandaag dat @ontmaagding was overleden. Zijn naam: Mike, werkzaam bij de politie in Amsterdam. Schreef een blog vanaf het moment dat bij hem maagkanker werd geconstateerd, tot vandaag. Na negen maanden chemotherapie en een operatie bleek hij toch uitzaaiingen te hebben, waardoor hij niet lang meer te leven had. Kennelijk is hij nu op een zelf gekozen dag en tijd komen te overlijden. De begrafenis is aanstaande donderdag. Ik ben benieuwd of zijn wens uitkomt en korpschef Bernard Welten erbij zal zijn.

Blog na de dood

Zijn blog, die hij vrijwel dagelijks bijhield, zelfs op de zwaarste dagen,  zal nog een jaar in de lucht blijven. Voor velen een troost, kan ik me zo voorstellen. Heel wonderlijk om terug te lezen wat hij bijna een jaar geleden allemaal schreef en te bedenken dat hij toen nog niet wist wat hem allemaal te wachten stond. Honderden lezers per dag had hij, wat hem kennelijk motivatie gaf door te gaan met bloggen.

In deel 2 van dit artikel meer over mijn persoonlijke overdenkingen over de dood en je online leven.

Foto geleend van pareeerica.

Posted: juli 10th, 2010 under Identiteit, Web 2.0.
Comments: 9

De zesde update van het Day Zero Project. Ik heb een paar turbulente weken achter de rug; NIMA-examen gedaan (uitslag in augustus), mijn tijdelijke aanstelling bij Politie Utrecht is beëindigd, wellicht toch weer niet en heb alles uit de kast gehaald om de cursus 23 OpsporingsDingen nog tot een goed einde te brengen. Nu heb ik dan eindelijk even de rust om een nieuwe DZP-update te schrijven.

# 98. Zorg voor werk na 1 augustus 2010

Kreeg ik op 24 mei nog te horen dat mijn tijdelijke aanstelling niet zou worden omgezet in een vaste aanstelling, met andere woorden, dat ik kon vertrekken, sinds die tijd zijn er wéér ontwikkelingen te melden. Ik ben gestart met solliciteren en een uitkeringsaanvraag, een aantal chefs van Politie Utrecht is overleg gestart of mijn functie dan niet als korpsondersteunende functie kan worden ingericht, in plaats van bij een aparte afdeling. Geen slecht idee lijkt mij, maar wat mij betreft had dat ook wel wat eerder mogen worden ingezet. Bijvoorbeeld nog vóór ik die lelijke brief kreeg met dingen als ‘succes met het verwerken van de teleurstelling’. Een functie structureel inrichten kost sowieso meer tijd, dus het eerste doel was tijd kopen; een vijfmaandencontract. En vandaag, 29 juni 2010, heb ik de mondelinge toezegging gekregen dat dit er gaat komen! Driewerf hoera! De druk is er even af en ik ga dit doel halen!

# 14. Doe mee aan een 10 kilometerloop

Ik heb hier al een paar keer over geschreven en telkens zat ik vol met de beste bedoelingen. Toch is het er nog niet van gekomen een officiële loop te doen, zelfs geen vijfkilometerloop. Het goede nieuws is dat ik nog wel aan hardlopen doe en in staat ben vijf kilometer te rennen. Maar dat moet nog naar tien! Ik heb met mijn vader afgesproken dat ik ga kijken of er een leuke run in de omgeving Den Haag is ergens eind september/begin oktober waar wij samen (zie doel #60) aan de tien kilometer kunnen meedoen. Ik heb die stok achter de deur nodig om dit doel te kunnen halen!

# 66. Laat je haar groeien tot over de schouders

Waarom dit doel? Ik wilde weten of ik het kon volhouden mijn haar te laten groeien en of het lange haar me leuk staat. Mijn haar is inmiddels een eindje over mijn schouders en ik ben het dan ook he-le-maal zat. Ik heb veel en dik haar dus het zit me aardig in de weg. Ik ga binnenkort naar de kapper die er iets leuks mee mag doen. Maar eerst nog even een foto als bewijs dat ik dit doel echt heb gehaald.

€ 2,50 in de DZP-spaarpot!

#68. Ga 10 keer uitgebreid shoppen en kom met minstens 4 artikelen thuis (1/10)

Dit doel valt ook in de categorie ‘doe jezelf een plezier’. Het staat erop omdat ik vaak niet de tijd neem om eens goed te gaan winkelen en áls ik dat dan doe, ik vaak moeilijk ben in leuke dingen vinden. Schoenen zijn nog de grootste ramp; mijn collectie is dan ook nogal beperkt, voor een vrouw dan . Dit ding is vanaf nu in progress, want ik heb afgelopen zaterdag een hoop nieuwe kleding gekocht! Ik was kennelijk in een goede bui en kwam thuis met: een jurk, twee broeken, een shirt en schoenen! Die jurk is nog het meest opvallend, omdat ik helemáál geen jurkenmens ben. Denk altijd dat het me niet staat enzo. Werd overtuigd door de mevrouw van Claudia Sträter èn mijn vriend die beiden zeiden dat het leuk stond. Dus. Kom maar op met je feestje, ik kom in jurk!

Mijn plannen voor de komende tijd: in de categorie Gezond & sportief is nog niet veel gebeurd, daar gaat verandering in komen. Zal ik het ‘chocoladedieet’ (doel #16) van drie maanden aandurven? Ik wil een nieuwe leeruitdaging aan; HTML en CSS wil ik onder de knie krijgen. Het berghok moet dringend opgeruimd en diverse spullen moeten in de verkoop of weg! Het balkon gaan we inrichten, mijn elevator pitch moet maar eens op papier en in mijn hoofd en vroeg opstaan gaat het beste als het vroeg licht is! Eens zien hoe ver ik kom. Tot de volgende update!

Posted: juni 29th, 2010 under DZP, Identiteit.
Comments: 6

Het blijft een lastige combinatie: innovatie en bezuinigingen. Het lijkt of de twee tegenover elkaar staan. Dat je moet kiezen tussen beide. Ga je bezuinigen? Dan maar niet meer innoveren, da’s toch extra. Er bestaat zoiets als anticyclisch investeren dat inhoudt dat je in slechte tijden júist moet investeren, moet innoveren. Daarmee kom je de crisis beter door en sta je erna sterker dan je concurrenten.

Extra taken eraf

En toch gaat dat het logische verstand van veel managers te boven. Ik maak het nu aan den lijve mee; een manager moet terug in formatie en bekijkt zijn core business. Dat blijkt opsporen te zijn, boeven vangen. Iemand die als katalysator (zijn woorden!) binnen deze afdeling functioneert en probeert op allerlei manieren internet tussen de oren te krijgen van de rechercheurs, wordt dan al snel als extra gezien. En extra moet eraf in tijden van bezuinigingen.  Ergens begrijp ik de redenering, maar ergens ook weer niet. Ik kan als adviseur digitale media geen boeven opsporen, maar kan de rechercheurs daarin wél faciliteren door ze de Wondere Digitale Wereld te laten ontdekken. Bijvoorbeeld via de cursus 23 OpsporingsDingen. En dat is echt nog maar één voorbeeld. Een begin. Een basis. Die zoveel collega’s nog ontberen, blijkt, nu we al bijna aan het einde zijn van de eerste (en enige?) ronde van de cursus. De gedachte is dat de rechercheurs met deze nieuwe kennis hun recherchewerk kunnen verrijken, waardoor dit uiteindelijk misschien wel leidt tot meer efficiëntie en effectiviteit. Slimmer opsporen dus. Precies ook één van de uitgangspunten van deze manager.

De jeugd weet de weg op internet?

Een aanvullend argument dat ik hoorde voor het schrappen van mijn functie: de jeugd van nu hééft internet al tussen de oren, weet de weg op internet. Mijn ervaring met deze jeugd is dat zij zich maar beperkt begeven op het web en vooral MSN, Hyves en dergelijke favorieten zijn. Dat ze meer handigheid hebben met internet dan oudere collega’s, wil niet zeggen dat ze hun weg daarop goed weten te vinden. En dat ze het in hun werk kunnen toepassen. Ze missen vaak mediawijsheid. Bovendien duurt het nog járen voordat de met internet opgegroeide jeugd de oudere generaties vervangen heeft op de werkvloer. Ik hoor het graag als iemand daar anders over denkt!

Na twee jaar in een tijdelijke, innovatieve functie te hebben gewerkt, is mij wel duidelijk geworden dat innovatie in magere jaren moeilijk te bestendigen is. Wat mijn specialisme tot een zeer crisisgevoelige maakt! Een constatering waar ik het voorlopig even mee moet doen, evenals mijn lezers.

Foto geleend van LShave.

Posted: juni 11th, 2010 under Algemeen, Politie 2.0.
Comments: 1

De vijfde update van het Day Zero Project. Het examen voor NIMA marketing A staat nu echt voor de deur, dus veel tijd voor andere dingen was er niet. Gelukkig heb ik toch een doel kunnen halen; eentje waar ik heel blij mee ben. En ik heb grote plannen in mijn hoofd voor na 8 juni, de examendatum.

# 64. Koop een smartphone met internetabonnement

Een doel geheel voor mezelf. Eindelijk ook een mooi multimediading, dat berichten verstuurt, mijn agenda beheert, tweets met of zonder foto’s verstuurt, foto’s maakt, muziek kan afspelen, een internetverbinding heeft en ga zo maar door. En oh ja, bellen kan ‘ie ook. Ik heb een hele mooie uitgekozen, de HTC Desire. Het kostte even reken- en belwerk maar ik heb ook nog een vrij scherpe aanbieding van Vodafone kunnen krijgen, in plaats van het dure T-Mobile. Voor als ze dit lezen: nee, het is écht niet zo dat alle telecomaanbieders kosten per minuut in plaats van per seconde in rekening brengen. Echt niet. Dus lieg niet tegen me.

Waarom staat nou zoiets relatief onbenulligs als een telefoon op mijn 101 doelenlijst? Ik ga hiermee binnenkort de overstap maken op volledig digitaal agendabeheer. Geen papieren zakagenda meer, met vullingen van de Hema, maar zoals het een goed adviseur digitale media betaamt, ga ik vanaf nu afspraken via de digitale snelweg inplannen. Een hele overgang, na 18 jaar papieren agenda’s! En wat doe ik eigenlijk met mijn adressen? Wil ze niet in mijn telefoon zetten, lijkt me niet zo veilig. Hoe doen anderen dat?

Anyway, € 2,50 in de DZP-spaarpot!

# 31. Bezoek 3 musea in je woonplaats (1/3)

Rotterdamse vriendin C. kwam laatst naar Amsterdam toe. C. had mijn huis nog niet gezien en vond het bovendien wel leuk om eens iets leuks te doen in Amsterdam. We waren er op een eerder tijdstip al eens achter gekomen dat we toevallig allebei dezelfde fotocursus hadden gevolgd, bij het SKVR in Rotterdam. Vandaar dat het ons toepasselijk leek om samen een fotomuseum te bezoeken. Het werd FOAM. Soms denk je, dat kan iedere gek toch maken maar veel foto’s zijn toch wel geniaal te noemen. Het was een leuk dagje!

C. zal ons gedurende drie weken één van haar katten toevertrouwen. Zeg maar ter uitbreiding van het experiment van doel # 99 Experiment kat in huis houden. Yes!

# 61. Ga 3 keer iets leuks doen met je broertje (1/3)

Best een pittige opdracht, aangezien mijn broertje en ik totaal verschillende levens leiden en we niet vaak afspreken. We zien elkaar eigenlijk alleen bij mijn ouders of tijdens andere familiebezoekjes. Toch is het er al een keer van gekomen dat wij iets gezamenlijks deden. Iets leuks zelfs, vooruit. Op moederdag hadden mijn broertje en ik besloten om moeder- en vaderdag in één keer te vieren door uitgebreid voor zowel vader als moeder te koken. Tapas moest het worden volgens mijn broertje, dus ik had een aantal recepten uitgezocht. Het bleek nog een hoop werk! Maar onze samenwerking ging goed, geen ruzie gehad en bijna alle hapjes waren heerlijk!

# 98. Zorg voor werk na 1 augustus 2010

Rondom dit doel zijn inmiddels ontwikkelingen te melden. Op 24 mei jl heb ik te horen gekregen dat mijn tijdelijke aanstelling bij Politie Utrecht, die nog loopt tot 1 augustus, niet zal worden omgezet in een vaste aanstelling. De reden: bezuinigingen. Met dank aan oud-minister Guusje ter Horst dus. Ik moet mij nu razendsnel bezinnen op de toekomst en hoop van harte dat deze vervelende boodschap iets goeds gaat opleveren. Of ik dit doel vóór 1 augustus ga halen, is in elk geval wel wat onzeker geworden!

Maar nu ga ik me eerst maar richten op het examen, dat nu opeens nog een beetje belangrijker is geworden!

Foto geleend van Zagatbuzz.

Posted: mei 27th, 2010 under DZP, Identiteit.
Comments: 6

Net een geweldige aflevering gezien van South Park, helemaal bij de tijd; het ging namelijk over Facebook. Alle aspecten ervan komen aan de orde, zoals ‘vrienden’ maken, proberen je profiel te verwijderen, Farmville en nog veel meer. Weer een stukje zelfreflectie voor mijzelf en voor de eigenaar van Facebook, gezien de vele kritische ondertonen. Ik kon de hele aflevering niet vinden op YouTube (copyright), maar wel deze korte scènes uit de bewuste aflevering.

Voor de hele aflevering moet je naar de site van South Park.

Posted: mei 25th, 2010 under Web 2.0.
Comments: 2