Een unieke crowdsourcing-actie van ambtenaren; roep dat je een dag organiseert voor de ‘ambtenaar 2.0′ en vraag mensen zich te melden als ze eraan willen bijdragen. Alles pro bono uiteraard. Resultaat: binnen enkele weken een overvol programma en een wachtlijst voor bezoekers! Het congres was dus al bij voorbaat een succes. En wie wil daar nou niet een steentje aan bijdragen?

23 Dingen… een cursus ook voor jouw organisatie?

Ook ik deed, net als enkele andere politiecollega’s, een duit in het zakje en zegde toe iets te vertellen over de cursus 23 Dingen. Niet zozeer om mensen te overtuigen de cursus te gaan volgen maar om ze te overtuigen zélf met de cursus aan de slag te gaan in hún organisatie. 23 puntjepuntjeDingen dus. Net als dat ik er 23 PolitieDingen van gemaakt heb en nu bezig ben met 23 OpsporingsDingen. Mijn inschatting was namelijk dat de mensen die op deze dag af zouden komen, vooral mensen zouden zijn die zelf al ’2.0-minded’ zijn. Zij hebben dus niet zozeer die cursus voor zichzelf nodig, maar juist wel voor hun organisatie! En mijn aanname bleek heel aardig te kloppen; er werd wat afgetwitterd, gefotografeerd en gefilmd!

Open Podium

Ik had een plekje op het Open Podium gekregen, een hoekje in een grote zaal waar ook bedrijven hun diensten presenteerden en zogenoemde Pecha Kucha-presentaties plaatsvonden. Je raadt het al, het was een beetje rommelig en rumoerig. In de ochtend kozen ook nog veel mensen voor het volgen van een workshop in plaats van een kort praatje op het Open Podium. Kortom, het was rustig tijdens mijn presentatie (zie onderaan)! Later kwam ik nog wel mensen tegen die zeiden het jammer te vinden mijn verhaal gemist te hebben; er was ook zoveel keuze in workshops en andere zaken! Toen heb ik ter plekke nog maar even het verhaal verteld! Ik was niet eens echt origineel meer met mijn gebruik van Prezi in plaats van Powerpoint. Jammer hoor .

Conducteur zonder werk

‘s Middags liep ik rond als conducteur, in een beeldig oranje hesje met bijpassend spoorwegenpetje. De bedoeling was de bezoekers te helpen die vragen hadden. Die bleken er nauwelijks te zijn, dus hielp ik de workshopleiders er maar aan herinneren dat ze bijna moesten stoppen. Toch nog nuttig. Aan het einde van de dag werd de Overheidsorganisatie 2.0 van het jaar uitgekozen; dat werd de gemeente Amsterdam!

Waardevolle dag

Het was een waardevolle dag voor het opdoen van contacten en inspiratie krijgen voor eigen projecten (bekijk het verslag!). Ik hoop dat het volgend jaar weer gaat lukken deze dag van de grond te krijgen en dat ik dat dan ook weer mag meemaken als (politie)ambtenaar! En wie weet behoort een Dag van de Politieambtenaar 2.0 ook nog wel tot de mogelijkheden…

Posted: februari 28th, 2010 under Politie 2.0, Web 2.0.
Comments: none

Tweede maand van het project, tijd voor een tweede update! Veel valt er niet af te strepen van de lijst, maar er is er één in het bijzonder die wel veel van mijn tijd vraagt: het NIMA-A marketingexamen.

# 41. Haal NIMA-A marketingdiploma

8 juni 2010. Dan is het examen voor NIMA-A marketing. Het examen bestaat uit twee delen; deel 1 (multiple choice) heb ik al gehaald, deel 2 (open vragen) nog niet. Daar ga ik dus voor de komende maanden. Het zou toch mooi zijn als ik het hele diploma heb, niet alleen de helft! Ik doe dit om mijzelf verder te ontwikkelen. Kennis van marketing blijkt eigenlijk heel algemene kennis te zijn. Het Boek heeft 29 hoofdstukken en heel veel sommetjes. Dat is allemaal nog niet het grootste probleem; de grootste uitdaging ligt erin de denkwijze van NIMA eigen te maken. De mensen van NIMA denken vanuit het perspectief van het bedrijf en niet vanuit de klant. Op digitaal gebied loopt het NIMA achter. En de ervaring leert dat als je iets anders opschrijft dan letterlijk in het boek staat (of het nu goed of fout is), het fout gerekend wordt. Vandaar dat deze uitdaging uitstekend in mijn 101 doelenlijst past! Ik ga ervoor!

# 99. Experiment kat in huis houden

Dit doel is gehaald! Er gaat weer € 2,50 in de DZP-spaarpot! Het experiment is afgelopen en het ging gelukkig allemaal goed. Onze logeerkat Daisy was zelfs zo pienter om na aankomst en voor vertrek een berichtje op mijn blog te schrijven over haar ervaringen. Persoonlijk vond ik het heel gezellig om een kat in huis te hebben. Mijn vriend ook wel, maar hij ziet ook wel de ‘last’ die je er van hebt. Tja, elk voordeel heeft zijn nadeel! (en hierbij de tweede foto van een gehaald doel! # 76)

# 14. Doe mee aan een 10 kilometerloop

10 kilometer hardlopen, wat doe ik mezelf aan? Nog geen jaar geleden lachte ik mensen hard uit als ze zeiden dat ook (zelfs) ik kon hardlopen. Toch maar geprobeerd en les 1 van Evy’s hardloopschema viel nog best mee. Les 2 was ook goed te doen en zo zat ik opeens op les 20, toen ik daar op dit blog iets over schreef: ik kan het dus toch! Om het écht te bewijzen, deed ik afgelopen zomer mee aan de LadiesRun in Amsterdam (5 km) en zette zelfs een redelijk goede tijd neer: 31 minuten! Daarna is het hardlopen een klein beetje in de slop geraakt. Ik vind nu dat 5 kilometer eigenlijk nog een beginnersafstand is en dat ik best voor de 10 kilometer moet kunnen gaan. Daar ga ik dus voor trainen. Maar eerst moet ik maar eens terug op het niveau van de 5 kilometer komen en om aan te tonen dat ik daar ben, doe ik mee met de 5 kilometerloop van de Jaarbeurs Utrecht Marathon 2010 op Tweede Paasdag.

# 89. Maak alle halfvolle puzzelboekjes die je in huis kunt vinden vol

Mee bezig, mee bezig. Dit gaat gewoon niet zo snel. Heb standaard een boekje of twee in mijn werktas zitten, maar als ik dan in de trein naar huis zit is de verleiding toch wel groot om even mijn ogen dicht te doen! Waarom dit doel op de lijst staat? Ik puzzel graag, maar heb er eigenlijk de tijd niet voor. Toch koop ik dan zo nu en dan uit enthousiasme een puzzelboekje, dat vervolgens stof ligt te happen of ruimte in mijn tas inneemt. Ik heb er slechts bij vlagen zin in. En zo heb ik momenteel een stuk of 5/6 boekjes liggen die gedeeltelijk ingevuld zijn. En dat irriteert mij dan weer. Dus vind ik dat ik ze moet volmaken en dan weg moet gooien. Om in het vervolg maximaal één boekje in huis te hebben!

Posted: februari 25th, 2010 under DZP, Identiteit.
Comments: 2

Prr, mauw, daar ben ik weer. Ik ga bijna weer naar mijn eigen huis toe dus het is tijd voor een laatste berichtje over mijn belevenissen op mijn tijdelijke logeeradres, bij Webgrrl.

Zij heeft als doel (één van de 101 totaal!) gesteld een experiment te houden met een kat in huis (# 99) en, ja hoor, wie is het slachtoffer: ikke! Sluit mij, buitenkat PUR SANG, maar in een appartement op, laat me maar de hele dag alleen, ik kan het hebben. Maar. Kijk dan niet raar op als ik een beetje gek doe als je er dan wel ein-de-lijk bent! Ik moet toch ergens mijn energie kwijt, sjonge!

Het Rode Lichtje

‘s Ochtends als ik een mobieltje hoor afgaan, spring ik op van mijn slaapplek en wacht ik ongeduldig tot ik uit de kamer word gelaten. Duurt het te lang, dan zullen ze het horen ook! Het is dan natuurlijk etenstijd en ik heb altijd héél erg honger. Daarna vind ik het zó gezellig dat er iemand is, dat ik hard ga spinnen en gek ga doen. Althans, ik vind dat niet gek, maar mijn tijdelijke huisgenoten wel. Ik ga rollebollen over de vloer en sprint keihard naar een krantje dat op de vloer ligt. Maar eigenlijk wacht ik op dat Rode Lichtje. Zo is het er, zo is het weer weg. En ik probeer het maar steeds te pakken, maar het is me eigenlijk altijd te snel af. Ik spring tegen muren, deuren en tassen op omdat dat rotlichtje daar dan net zit, maar het lukt me gewoon niet. Zeer frustrerend! Maar ben ondertussen wel mooi de overtollige energie kwijt die ik nu niet in de buitenlucht kwijt kan. Het levert leuke plaatjes op, zeg nou zelf!

Genoeg uitgerust

Over enkele dagen word ik door mijn eigen baasjes opgehaald en ga ik weer naar huis. Ik ben nou wel weer genoeg uitgerust en ben toe aan mijn eigen territorium thuis. Lekker vechten met de andere katten, vogeltjes en muizen vangen en opsmikkelen en natuurlijk een baasje dat vrij vaak thuis is, zodat ik veel aandacht krijg.

Al met al vond ik het wel een geslaagd experiment, maar of mijn huisgenoten dat ook vinden?

Posted: februari 21st, 2010 under DZP, Identiteit.
Comments: 8

Eerder schreef ik over de hoeveelheid berichten die op internet te vinden zijn van en over de politie. Van de laatste categorie is een aanzienlijk deel negatief. Maar soms verschijnt er ook weleens een positief verhaal. Een voorbeeld van beide. Van de website GeenStijl. De schrijvers van deze site laten zich vaak kritisch uit over de politie, en ik kan ze niet altijd ongelijk geven.

Kijk maar eens naar deze opname voor GeenStijl-tv, waarin presentator Rutger probeert een ‘ flitsagentje’  te interviewen.

Eerlijk is eerlijk, hier gaan mijn tenen spontaan van krommen.

Dat gevoel had ik ook bij het volgende filmpje, maar met een andere reden: de meneer die hier aan de kant gezet is, gelooft heilig in verschillende rechten voor verschillende soorten mensen. Uiteraard heeft hij er méér dan het gewone plebs. Óf deze meneer meent het echt want hij heeft toestemming tot uitzending gegeven, met hem herkenbaar in beeld. Óf het filmpje is een hoax, in scene gezet. Dat zou natuurlijk ook zomaar kunnen. Maar dan nog, er zijn vast mensen in Nederland die er inderdaad zo over denken:

Tegenwoordig weten communicatie-afdelingen van de politie: als je op GeenStijl komt, heb je het óf heel fout, óf juist heel goed gedaan. En dat laatste komt zo af en toe ook wel voor. Zo kwamen de Twitter-activiteiten van Politie Utrecht onlangs in het vizier. Een aantal tweets waren aan inwoners uit Zeist gestuurd met de vraag of zij informatie over de zaak van de in brand gestoken vrouw hadden. Een zaak die ook op de landelijke opsporingssite politieonderzoeken.nl is gezet. Eén van die twitteraars was @trilhomo en dat is natuurlijk tamelijk hilarisch. Dat was dan ook de aanleiding van het bericht op GeenStijl. Behalve hilariteit uitte GS ook lof voor de innovatieve werkwijze van de politie. Een werkwijze die we als het aan mij ligt steeds verder zullen uitbreiden!

Volgende week het vervolg op Politie in beeld. Dan zijn de bij het onderwerp webcare betrokken collega’s bijeen geweest.

Posted: februari 13th, 2010 under Politie 2.0, Web 2.0.
Comments: 1

Gaaap! Even uitrekken hoor, want ik moet en zal deze blogpost met frisse kop schrijven. Mijn naam is Daisy en ik logeer tijdelijk bij Webgrrl, omdat mijn eigen baasjes op vakantie zijn. Ik zal hier mijn ervaringen delen want ik vind het belangrijk dat haar lezers het experiment kat in huis houden (#99. van DZP) ook vanuit mijn perspectief bekijken.

De aankomst

Natuurlijk kende ik Webgrrl wel, dus heel eng vond ik het ook weer niet. Maar wat is dat raar, in een vreemd huis gedumpt worden! Allemaal kamers met kasten waar ik natuurlijk even in moeste kijken: inspectie! Wat spannend en interessant! Ik had zelfs even geen aandacht voor mijn eten; kun je nagaan… En allemaal vreemde geurtjes, maar gelukkig niet van een andere kat. Het was een zware klus om mijn geur overal af te geven, maar ik geloof dat ik er inmiddels aardig in geslaagd ben. Ik hoor hier geluiden die ik niet gewend ben, dus in het begin schrok ik wel vaak. Dat is gelukkig al wat minder geworden.

Rustoord

Ik mag hier niet naar buiten, wat aan de ene kant jammer is, want ik ga graag naar buiten: lekker robbertje vechten met de buurkatten of spelen met muizen en vogels. En ik zie dat hier héél veel vogels zijn, ziet er smakelijk uit! Maar aan de andere kant is het ook wel lekker rustig, zo binnen voor het raam. Ik kom helemaal tot rust en zeker als mijn tijdelijke baasjes er niet zijn. Wat ik dan doe? Slapen natuurlijk! En tussendoor nog wat vogels en andere bewegende objecten bekijken. Ze hebben mijn kleedje in de vensterbank gelegd en de verwarming staat de hele dag laag aan, dus ik heb niets te klagen! Ja, het bevalt me wel zo in dit rustoord!

Posted: februari 5th, 2010 under DZP, Identiteit.
Comments: 8

Met een groepje collega’s uit het land onderzoek ik het onderwerp webcare. Of en hoe dit voor de politie zou kunnen werken. Op het Politiecommunicatiecongres 17 november jl. zei ik daar al iets over.  Om erachter te komen óf er berichten op internet zijn waar ‘we’ als politie iets mee zouden moeten doen (bijvoorbeeld: reageren!) en welk soort berichten dit dan zijn, hebben we afgesproken ieder een paar dagen internet te monitoren.

Ik had al wel een idee van; er wordt veel geschreven over de politie en veel is negatief. En zeer regelmatig verschijnen er filmpjes die niet al te best zijn voor ons imago. Maar wat moet je daar nou mee? Overal op reageren? Ik denk het niet. Om twee redenen.

Niet de moeite waard

Ten eerste blijken veel discussies niet de moeite waard om een zinvolle reactie toe te voegen; bijvoorbeeld als de discussie niet over de inhoud (van het werk, van een probleem) gaat.  Of dat het überhaupt geen discussie is maar een scheldpartij. Het levert dan niets op om te proberen de discussie te beïnvloeden. Er zijn collega’s die een anti-politie-Hyves het liefst van internet zien verdwijnen. Maar waarom? Mensen hebben toch het recht hun mening te verkondigen? En ja, ik begrijp ook dat het niet leuk is om het vak waar je trots op bent zo door de mangel gehaald te zien worden. Dat is het lot van een rechtshandhaver.

Te veel berichten

Ten tweede is het ondoenlijk om overal op te reageren: het monitoren hield in dat ik drie dagen lang op de termen politie-agent-wijkagent-korpschef zocht. Ik zocht voornamelijk Twitter en blogs af (volgens afspraak met search.twitter.com, Twingly en Google Alerts). Het kostte heel, heel veel tijd om dit alles te filteren tot een aantal berichten waarvan ik dacht dat ze interessant genoeg waren om door te geven aan een bepaalde afdeling of om op te reageren. Dat waren dan bijvoorbeeld vragen, klachten of onjuiste informatie. Ik gok dat het ongeveer 5-10% is, waarbij ik dan wel de vele vele nieuwsberichten meetel die ook op Twitter verschijnen. Dat is nog eens wat anders dan alle tweets verzamelen die over bibliotheken/mediatheken worden geschreven!

Webcare nodig?

Over een paar weken komt het groepje collega’s weer bij elkaar om de resultaten van deze monitorproef te bespreken. Wanneer vinden wij nu dat webcare nodig is? En voor wie zou dat een taak moeten zijn? De centralisten die alle 0900-8844-telefoontjes aannemen? De afdeling Communicatie? De landelijke woordvoering? Decentraal bij elk korps? Of een combinatie van dit alles? Ik ben er nog niet uit. Jij?

Foto geleend van Jacob Whittaker.

Posted: februari 5th, 2010 under Politie 2.0, Web 2.0.
Comments: none

Even tijd voor een paar filmpjes tussendoor. De eerste is eentje die ik vandaag bij ZBDigitaal zag. Het is een soort zelfhulpfilmpje voor mensen die te lang via sociale netwerken geleefd hebben. Erg grappig! Altijd goed om even de spiegel voor te houden.

Twitter is ook zo’n sociaal netwerk. Ook goed om eens in een specifieke Twitter-spiegel te kijken:

Of bekijk deze twee filmpjes van bekende YouTube-er Lisa Nova eens.

Posted: februari 2nd, 2010 under Web 2.0.
Comments: none