Alweer een maand voorbij en tijd voor een nieuwe update van het Day Zero Project. Een vrij lange update dit keer, want ik heb veel te vertellen; het was een goede DZP-maand! Weer twee doelen gehaald en een start gemaakt met enkele andere.

#41. Haal NIMA-A marketingdiploma

De uitslag kwam iets eerder dan verwacht. Slechts 32% van degenen die dit examen (module 2) hebben gemaakt, zijn geslaagd… waaronder ik! Yessss!! Wat ik nu heb ontvangen is een brief met de uitslag; laat dat diploma dan ook maar komen want ik heb nu beide modules gehaald! Doel gehaald, € 2,50 in de DZP-spaarpot. Wat een opluchting!

# 17. Drink drie keer een week geen koffie (1/3)

Ik drink koffie. Niet veel, maar vind het wel smaakvol voor de variatie en handig voor als ik even een energiedipje heb. Dit doel heb ik bedacht omdat ik benieuwd was of ik wel zonder koffie zou kunnen. In de week van 12 juli heb ik geen koffie gedronken. Fysiek heb ik er totaal geen last van gehad. Of althans, er veranderde fysiek niets. Op het werk dronk ik alleen nog maar thee en water en alhoewel je thee in vele diverse smaakjes hebt, voelde ik het toch wel als een gemis om geen koffie te kunnen nemen. Ik miste dus de variatie in drankjes die je zo overdag op het werk kunt nuttigen! Weet ik dat ook weer.

# 39. Leer HTML

Als webgrrl vind ik dat ik ook van de technische aspecten van internet iets af moet weten. Niet dat ik hele websites moet kunnen bouwen, maar ik moet op z’n minst internettaal herkennen en dus de basis weten. Mijn vriend heeft me die basis bijgebracht op een zaterdagmiddag deze maand. Ik weet nu: HTML is echt de basis; met CSS kun je je tekst opmaak geven! Het leren van CSS wordt dus de volgende stap. Doel gehaald, centjes voor het goede doel in de spaarpot!

#95. Sta 5 dagen lang om 5.30 uur op en doe iets nuttigs voordat het tijd is naar het werk te gaan (3/5)

In de week van 19 juli, de week  na het ‘koffiedieet’, vond ik het tijd voor vroeg opstaan; het is nu nog vroeg licht en ik slaap toch al slecht door de warmte, dus waarom niet met dit doel aan de slag?! Het staat erop omdat ik helemaal niet goed ben in vroeg opstaan en dit dus een uitdaging voor mij is. Ik heb van te voren activiteiten bedacht die ik elke ochtend zou ondernemen. Dag 1 was een hardloopsessie. Dat was geen succes. Het lopen zelf ging slecht, qua tijdsplanning ging het al helemaal slecht. Inmiddels heb ik wel tips gekregen hoe ik dat een volgende keer beter kan doen. Dag 2 zou ik naar het bos gaan voor een ‘fotoshoot’, maar het weer was me te slecht. Dus heb het bij wat leeswerk gehouden en ben eerder naar werk gegaan. Dag 3 heb ik dan toch die fotoshoot gedaan. De resultaten zijn op mijn Flickr-pagina te bekijken! Ik was inmiddels zo moe geworden dat ik dag 4 en 5 heb laten zitten. Die haal ik nog wel een keer in. En dan ga ik wél op tijd naar bed, dat zal vast helpen.

#97. Inspireer een ander om ook aan het DZP mee te doen

En toen kreeg ik opeens een reactie op mijn doelenlijst van ene Monique. Ze zegt geïnspireerd te zijn geraakt door mij om ook met het Day ZeroProject te starten. Zoiets had ik wel eens eerder gehoord maar zonder concrete actie. Dit keer is het echt raak! Kijk maar eens naar het blog en de doelenlijst van Monique Goris; serious business! Superleuk en € 2,50 in de pot. Moet nu toch maar eens gaan bedenken waar al dat geld naar toe moet gaan!

# 73. Zing 10 keer met een hele cd mee (thuis!) (2/10)

Een vrijdag thuis betekent dingen voor mezelf doen. En tijd maken voor iets leuks, zoals het beluisteren van en meezingen met een lekkere cd! Dit keer was de cd Another Day van Racoon aan de beurt met als mooiste liedje, natuurlijk, Love you more. Hieronder een speciale uitvoering met Ilse de Lange, op Amstel Live:

Foto’s geleend van javaturtle en… mezelf!

Posted: juli 25th, 2010 under DZP, Persoonlijk.
Comments: 8

In dit tweede deel over de dood en je online leven zal ik ingaan op mijn persoonlijke gedachten hierover. Eén van de aanleidingen voor dit onderwerp vind je in deel 1. Ondanks de relatieve onbesprokenheid van dit onderwerp, blijken praktische oplossingen voor je nabestaanden al voorhanden; de één zijn dood is de ander zijn brood zullen we maar zeggen.

Digitaal monument

Het internet is nog niet zo oud dat we met dit fenomeen al zoveel ervaring hebben opgedaan. Laat ik mezelf eens als voorbeeld nemen. Stel, ik ga dood. Mijn nabestaanden gaan eens kijken wat ik online allemaal uitspook, voor zover ze dat nog niet weten. Wat komen ze tegen? Een weblog, een Twitter-account, diverse profielen bij bijv. Hyves, LinkedIn, Slideshare, Ambtenaar 2.0, Politie 2.0 en ga zo maar even door. Ik ben er niet meer dus het klinkt vrij logisch dat ik er dan ook online niet meer ben. Maar wat als je dit weblog nou zou beschouwen als een boek; een boek gooi je toch ook niet zomaar weg? Waarom een weblog dan wel? En een Hyves-profiel, is dat niet zoiets als een vriendenboekje? Ik heb gezien dat mensen er troost uit putten om het profiel van die overleden vriend nog eens te bekijken en er een krabbel op achter te laten; om te uiten dat hij gemist wordt. Is dit anders dan een ouderwetse brief aan een overleden naaste schrijven? Het enige verschil in deze voorbeelden is de openbaarheid van de online activiteiten. Is die openbaarheid erg? Ik denk het niet. Als het maar ergens op deze ‘openbare activiteiten’ duidelijk is dat de eigenaar er niet meer is en dat het in stand houden ervan gezien kan worden als eerbetoon of digitaal monument.

Virtuele bezittingen

Op mijn 101 doelenlijst van het Day Zero Project staat niet voor niets het doel #93 Schrijf op wat je wil dat er na de dood met je (virtuele) bezittingen gebeurt. Ook mijn virtuele bezittingen dus, met als meest waardevolle mijn weblog, moet een bestemming hebben. Voor mij zou mijn blog niet tot in de eeuwigheid online hoeven te blijven staan; op een gegeven moment is het ‘weg is weg’ wat mij betreft. Tenzij nabestaanden daar anders over denken of iemand anders het stokje wil overnemen. Het voelt gek en tegennatuurlijk om over dit soort zaken na te denken. Maar je bespaart je nabestaanden een hoop als je nu alles al goed hebt uitgedacht.

Laatste tweet

Naar aanleiding van het eerste deel van dit artikel kreeg ik op Twitter de vraag wat mijn laatste tweet zou zijn. Tja, dat hangt er natuurlijk vanaf of je wéét dat het je laatste tweet is. In het geval van Mike was dat duidelijk, maar als ik morgen dood ben had ik dat toch niet echt verwacht. Als dat gebeurt, dan moet iemand maar op mijn account inloggen en een overlijdensbericht in 140 tekens tikken. Je moet je boodschap nou eenmaal aanpassen aan het medium. Ik neem de vraag mee bij het uitwerken van doel #93.

Na de dood

En dan ben je dood. Je hebt aan je nabestaanden duidelijk gemaakt wat er met je virtuele bezittingen moet gebeuren. Die (mail)accounts sluiten, weblog tijdelijk behouden, overlijdensberichten op die en die sites. Hoe krijgen zij dat voor elkaar? Daar hoefde je tot niet zo lang geleden helemaal niet over na te denken. Jacqui Cheng vertelt op het blog Ars Technica over het onderzoekje dat ze deed over het kunnen opheffen van accounts van overledenen. De conclusie: Twitter, MySpace en Google hebben het matig tot redelijk geregeld maar niets kan tippen aan Facebook! Het biedt zelfs een speciale service: een herdenkingspagina, geen updates en het account op privé.

Diensten voor nabestaanden

Zouden er al ondernemers zijn die brood verdienen aan overledenen met een online leven? Jazeker! Een en ander valt te lezen in een artikel over je digitale bestaan van De Pers. Legacy Locker is een bedrijf waar je wachtwoorden voor belangrijke online accounts kunt opslaan en na overlijden laten doorgeven aan een toegewezen persoon. Handig! Entrustet is een bedrijf dat je digitale erfenis zegt te managen. Je geeft er zelf aan wat je wil dat er met je online profielen moet gebeuren en zij voeren het uit na je overlijden. Klinkt nog beter! Weer andere bedrijven helpen met het verspreiden van je overlijdensbericht. Je virtuele vriendenkring wil tenslotte ook op de hoogte gebracht worden. Nog drie voorbeelden: Deathswitch (zet je overlijdensmail vast klaar!), Slightly Morbid (vrienden/familie maken die mail) en 1000Memories (gelezen op Techcrunch, voor het samenstellen van een digitaal eerbetoon door nabestaanden) .

To do: digitaal testament

Over een paar jaar zijn digitale testamenten vast net zo normaal als testamenten van je fysieke bezittingen. Ik heb in elk geval al aardig wat denkwerk verricht voor het kunnen samenstellen van míjn digitale testament: mijn blog verdwijnt tenzij, mijn accounts worden opgeheven. Zou jij dat anders doen? Heb je er überhaupt weleens over nagedacht wat er met je online leven zou moeten gebeuren?

Lees ook deel 1 van dit artikel.

Foto geleend van pareeerica.

Update 17-07-2010: ik vond een filmpje van Newsydotcom waarin het onderwerp in vogelvlucht belicht wordt; ter illustratie bij mijn post:

Posted: juli 13th, 2010 under Persoonlijk, Sociale media.
Comments: 9

Tijd voor een ietwat luguber onderwerp, alhoewel eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. We krijgen er allemaal in onze omgeving meer dan eens mee te maken en ook zelf weten we het zeker: we gaan een keer dood. Voor sommigen geldt dat hen dit te vroeg gebeurt, wat bijzondere effecten heeft op de sociale media waarop deze persoon zich bevond. Dit onderwerp intrigeert me dan ook; de dood en je online leven. Jij bent dood maar je online profielen leven nog; totdat iemand ze uit de lucht haalt natuurlijk.

Mike en zijn ontmaagding

Een interessante maar vreemde gewaarwording was de mededeling van diverse twitteraars vandaag dat @ontmaagding was overleden. Zijn naam: Mike, werkzaam bij de politie in Amsterdam. Schreef een blog vanaf het moment dat bij hem maagkanker werd geconstateerd, tot vandaag. Na negen maanden chemotherapie en een operatie bleek hij toch uitzaaiingen te hebben, waardoor hij niet lang meer te leven had. Kennelijk is hij nu op een zelf gekozen dag en tijd komen te overlijden. De begrafenis is aanstaande donderdag. Ik ben benieuwd of zijn wens uitkomt en korpschef Bernard Welten erbij zal zijn.

Blog na de dood

Zijn blog, die hij vrijwel dagelijks bijhield, zelfs op de zwaarste dagen,  zal nog een jaar in de lucht blijven. Voor velen een troost, kan ik me zo voorstellen. Heel wonderlijk om terug te lezen wat hij bijna een jaar geleden allemaal schreef en te bedenken dat hij toen nog niet wist wat hem allemaal te wachten stond. Honderden lezers per dag had hij, wat hem kennelijk motivatie gaf door te gaan met bloggen.

In deel 2 van dit artikel meer over mijn persoonlijke overdenkingen over de dood en je online leven.

Foto geleend van pareeerica.

Posted: juli 10th, 2010 under Persoonlijk, Sociale media.
Comments: 9