Het gaat hard met mijn Day Zero Project; tijd voor de vierentwintigste update! Ik was de teller hiernaast even kwijt door wat technische problemen en toen werd ik even hard geconfronteerd met hoeveel dagen ik eigenlijk nog heb voor dit project; het loopt nog tot 16 oktober 2012. Ik moet dus echt vaart gaan maken met een aantal doelen! In deze update meer over een ander helpen, paragliden, iets met je vader doen, bordspellen, etentjes, chocolade (the neverending story) en.. zingen!
# 56. Biedt 5 vrienden/familie en 5 vreemden een helpende hand als zij dat nodig hebben (5/5, 2/5)
Waar ik eerder al een oudere vrouw aan een pakje soep in een hoog schap hielp, zorgde ik er nu voor dat een treinreiziger naast mij geen koffie over zijn schoot kreeg, door het wegglijdende kopje tegen te houden. Hij was er blij mee. Hulde aan mij! Het zijn de kleine dingen die tellen he, mensen..
# 21. Ga paragliden
Dit lijkt me echt heel vet! Ik dacht dat ik ervoor naar het buitenland zou moeten, maar ook in Nederland zijn er plekken waar je van een hoogte met een soort parachute af kan dalen. Dat bleek toen ik deze activiteit tegenkwam bij de eindejaarsgeschenkengids van mijn werk. Ik heb natuurlijk de voucher hiervoor besteld! Even een datum in het voorjaar prikken..
# 60. Ga 3 keer iets leuks doen met je vader (2/3)
Een nieuwe auto kopen. Dat doe je toch niet zonder je vader. Althans, ik niet. En dus weer een activiteit met mijn vader samen. Dat hopelijk tot de koop van een mooie nieuwe auto leidt, die ik in maart zal kunnen ophalen!
#91. Doe 10 bordspelletjes met minimaal 3 anderen (5/10)
Dit doel heb ik aangepast. Er stond namelijk ’10 verschillende bordspelletjes’. En dat blijkt echt een onhaalbare kaart. Op deze manier, zonder het woord ‘verschillende’ dus, kom ik er misschien. Want tijdens een weekendje met vriendinnen in november en tijdens de kerstdagen pakten we Party & Co er maar weer eens bij. Altijd leuk!
#57. Nodig 5 keer vrienden of familie uit voor een etentje thuis (2/5)
Ik vond dat wij een keer aan de beurt waren voor ontvangst van familie met de kerstdagen. Dus mijn ouders en broertje uitgenodigd. Oké, het hoofdgerecht mislukte grandioos en het nagerecht had mijn moeder gemaakt, maar voor de rest was het best gezellig! Ook weer uit een kookboek gekookt trouwens.
# 16. Eet drie maanden lang geen chocoladeproducten
Met deze derde poging zijn we alweer op een maand. Nog twee te gaan! Het is wel lachen om elke keer te mogen uitleggen waarom ik in hemelsnaam geen chocolade wil weten. Of ik aan het lijnen ben. Alhoewel dat geen kwaad zou kunnen, is dat niet de reden. Nog een keer voor wie het zich afvraagt waarom ik dit toch doe; ik vind chocolade erg lekker. Ik wil eens zien of ik het mezelf drie maanden kan onthouden, of ik daar sterk genoeg voor ben. Een soort zelfkastijding dus . Het betekent zoals ik al gemerkt heb niet alleen de verleiding weerstaan, maar ook goed opletten!
# 73. Zing 10 keer met een hele cd mee (8/10)
Het was weer tijd voor een ‘gouwe ouwe’! Ik had dit keer zin in een onvervalste zwijmelcd. Het werd Talk on Corners van de Ierse band The Corrs. Allemaal liedjes over de liefde met tussendoor Ierse folk-geluiden, heerlijk! Ik heb ze nooit live gezien, maar als ik de onderstaande video bekijk, doen ze dat heel goed!
Zoveel mensen, zoveel wensen. En zoveel sociale netwerken om je op te begeven. Mensen maken gebruik van díe netwerken die hen aanspreken, waar zij meerwaarde in zien, die hen iets opleveren. En dat kan per persoon verschillen natuurlijk. Wanneer gebruik je welke sociale netwerk en wat zijn de kenmerken? Een tipje van mijn eigen sluier voor wat betreft de grote vier: Twitter, Facebook, Hyves en LinkedIn.
Twitter
Twitter is het medium waar ik op dit moment het meest gebruik van maak. Korte berichtgeving over waar ik mee bezig ben. Deels om mijn zakelijke netwerk te vertellen waar ik werkgerelateerd mee bezig ben en dat ook van hen te lezen, deels om ook mijzelf als persoon te laten zien. Sommige berichten op Twitter vind ik ook lezenswaardig voor mijn vrienden op Hyves en Facebook en die zet ik dan door, door #fb op te nemen in mijn tweet.
Twitter is handig om kennis op te doen in je vakgebied en kennis uit te wisselen. Als je dus een specifieke doelgroep hebt. Twitter is handig als je familie hebt die je op afstand een beetje willen kunnen volgen (mijn moeder doet dat). Twitter is handig omdat het snel, bondig en actueel is. Soms is het waarheidsgehalte wat laag op Twitter (zie bijvoorbeeld een bericht over de Londense rellen), een gevolg van de grote snelheid. Twitter is openbaar, iedereen kan alles van je lezen (of ze je nu volgen of niet) en dus moet je altijd twee keer nadenken voor je iets plaatst. Er zijn ook mensen die meerdere accounts hebben, elk met een andere doelgroep (soms wel vier!). Of die zowel een privé- als een werkaccount hebben. Een slotje op je account behoort ook tot de mogelijkheden, dan bepaal jij wie jou mag volgen. Deze optie vind ik persoonlijk voorbij gaan aan de doelstellingen van dit medium.
Facebook
Facebook is een sociaal netwerk met een geslotener karakter dan Twitter, al ligt de mate waarin natuurlijk aan de privacyinstellingen die je gekozen hebt. Bij mij staat het aardig dicht. Ik laat alleen vrienden, goede kennissen en heel nabije collega’s toe als vrienden. Ik plaats er soms zelf iets op, dat via Twitter binnenkomt of dat ik er handmatig op zet. Wat ik vooral op dit medium doe, is lezen wat anderen plaatsen en daarop reageren. Het heeft voor mij een beetje de plaats van Hyves ingenomen. Ik had het account overigens al een aantal jaren omdat mijn internationale vrienden het ook hadden, maar deed er nooit zoveel meer mee dan foto’s kijken.
Facebook is handig om vrienden te volgen en hen jou te laten volgen. De verbondenheid en intimiteit is groter dan op Twitter, doordat het geslotener is. Alhoewel dit een constant gevecht is met de instellingen die om de haverklap gewijzigd worden (zie voor een hulp hiermee Pepermunt.net). Er zijn ook mensen die Facebook juist wel werkgerelateerd gebruiken. Je kunt binnen Facebook aangeven naar welke groep je een bericht wil laten gaan: familie, vrienden en/of collega’s. En je kunt er zeer verslavende spelletjes doen. Daarvoor pas ik ook.
Hyves
Hyves heb ik sinds 2006, toentertijd aangemaakt omdat iedereen het had. Je kon je complete middelbareschooltijd erop terug vinden. Ik heb nooit veel met de www’s gedaan, maar liet af en toe wat krabbels achter en plaatste mijn blog door naar mijn profiel. Ik heb nog 73 vrienden over en ik laat het een sluimerend bestaan hebben. Het zit me niet in de weg en ik bereik er toch net weer andere mensen mee dan via Facebook en Twitter.
Ja, Facebook is inmiddels in aantal bezoekers een grotere speler dan Hyves. Maar niet in aantal accounts. Hyves is op dit moment bezig de strategie aan te passen, om niet de concurrentie met Facebook aan te gaan maar om een eigen, nieuwe weg in te slaan. Ik bekijk de veranderingen met enige interesse maar niet meer dan dat.
LinkedIn
De zakelijke variant van Facebook of Hyves, zo zou je LinkedIn kunnen zien. Ik heb een account, dat is up-to-date en heb inmiddels zo’n 180 connecties verzameld. Want op LinkedIn zijn het connecties, geen vrienden. En terecht! Ik laat in principe alleen connecties toe die ik ook echt minstens een keer in het echt ontmoet en gesproken heb. Als dat namelijk niet zo is, vind ik diegene niet in de categorie ‘connecties’ passen. Het moet een combinatie van online en offline zijn.
Op LinkedIn kun je de hele dag besteden aan het verzinnen van antwoorden op vragen van mensen (in het onderdeel Answers). Als iemand jouw antwoord dan goed waardeert is dat goed voor je status en kun je als expert op een bepaald gebied worden gezien. Goed voor als je wil laten zien wat je weet, bijvoorbeeld als je een andere baan zoekt. Ook binnen groepen vinden discussies plaats waar je aan deel kunt nemen. Dat is om één of andere manier niet iets waar ik me mee bezig houd. Misschien komt dat ooit nog.
Dit alles is de situatie nu, december 2011. Over een jaar kan mijn gebruik van sociale netwerken zomaar weer anders zijn. Misschien speelt Google+ dan een rol in mijn netwerkgebruik. Netwerken veranderen, mensen en hun behoeftes veranderen.
Heb ik in het bovenstaande nog belangrijke kenmerken of functionaliteiten gemist? Heb jij zelf een andere mix aan netwerken die je gebruikt? Laat het hieronder weten!
De drieëntwintigste update van het Day Zero Project alweer. Het was een enerverende maand! En niet perse omdat ik zoveel successen geboekt heb.. In deze update meer over culturele activiteiten, de natuur in en het chocoladedoel.
#30. Bezoek 10 keer een concert of theatervoorstelling (7/10)
Met dit doel schiet het aardig op. Op de elfde van de elfde ben ik met vriend en vriendin met vriend naar Comedytrain geweest in Toomler (de kelder naast het Hilton Hotel). Het was gezellig en we hebben gelachen! Achtereenvolgens verschenen Peter Pannekoek, Howard Komproe, Emilio Guzman, René van Meurs en Thijs van Domburg op het podium.
#31. Bezoek 3 musea in je woonplaats (3/3)
Hoera, een doel gehaald. En dat dankzij de Museumnacht in Amsterdam op 5 november 2011. We bezochten de Bijzondere Collecties van de UvA en ook het vernieuwde Scheepvaartmuseum. Die laatste natuurlijk vol met de laatste technische snufjes, heel bijzonder! € 2,50 in de DZP-spaarpot!
#20. Ga 5 keer in het bos wandelen of fietsen (3/5)
Op 12 november was het een mooie herfstdag en ik ging op de fiets naar het Amsterdamse bos! Heb daar ook een paar kiekjes geschoten, maar de lichtval was niet zo mooi als ik ‘m bedacht had. Zo’n fietstochtje onderneem ik alleen, kan ik lekker mijn gang gaan, stoppen waar ik wil, fietsen waar ik wil en weer naar huis wanneer ik daar aan toe ben. Heerlijk!
# 16. Eet drie maanden lang geen chocoladeproducten
Dat ging dus weer mis. Restaurants zijn gevaarlijk voor dit doel. Ben er nu achter gekomen dat we zo vaak en veel chocola eten, niet normaal. Op 18 november, met nog krap een maandje te gaan, at ik in een restaurant per ongeluk iets wat niet leek op een stukje chocoladecake maar wat het wel bleek te zijn. Pffff! Een paar mensen vonden het zielig en stelden een alternatieve straf voor. Deze heb ik in de groep gegooid op Twitter, Facebook, Hyves en mijn blog en de uitkomst bleek te zijn: begin maar weer opnieuw. Dus dat heb ik gedaan, op 19 november. De uitdaging duurt nu dus tot 19 februari.
P.S. ik heb van vriendinnen nog een verlaat verjaardagscadeautje gekregen: een activiteitenbon en raad eens wat ik daarmee kan doen? De speleo-expeditie van doel #26! Te spenderen uiterlijk 31 augustus 2012. Plannen maar! Wie gaat er mee?
Het noodlot sloeg toe op vrijdag 18 november; bij het kopje koffie in het restaurant zat een onbeduidend stukje cake/koek. Toen ik het opat, bleek het (een soort van) chocoladecake te zijn. Terwijl ik al twee maanden bezig was met mijn Day Zero Project-doel ‘eet 3 maanden lang geen chocoladeproducten’. Zonde, zonde! Dit doel heb ik bedacht omdat ik wil zien hoe het is om ergens zonder te doen, hoe moeilijk het is dit product te ontwijken en hoe ik dat ervaar.
Nu vraag ik me dus af wat jullie vinden: moet ik opnieuw beginnen met mijn doel of kom ik weg met een ‘straf’? Alvast bedankt voor je input!
Update 22-11-11: nou ik ben wel weer klaar met die poll. 58 stemmen en de meeste gelden, dus ik ga weer 3 maanden chocoladeonthouding doen! Lees nog even de alternatieve antwoorden, er zitten een paar leuke tussen . En klik erop als je het plaatje vergroot wil zien!
In deze tweeëntwintigste update van het Day Zero Project heb ik wederom wat vooruitgang geboekt. In deze update meer over onder andere zingen, iets leuks doen met je moeder, koken, chocoladeonthouding en tot slot het laatste deel van de 50 zelfkennisvragen.
#73. Zing 10 keer met een hele cd mee (thuis)! (7/10)
Het was alweer even geleden, maar ik was er op een vrije vrijdag laatst toch weer erg aan toe: met een cd meezingen! Het werd Jagged little pill, een ouwetje van Alanis Morissette. Vroeger grijsgedraaid, dus meeblèren gaat met het grootste gemak. Een mooi liedje vind ik o.a. Mary Jane en heb een versie van een geweldige (amateur?) zangeres uitgezocht op YouTube ter illustratie:
#42. Maak 10 keer iets uit een kookboek klaar (3/10)
Het digitale kookboek telt ook mee! Dit keer in de receptenvinder van Albert Heijn zitten snuffelen. Ik zocht iets met pompoen, het is immers weer die tijd van het jaar! En gevonden: pompoenschotel met geitenkaas. Overigens nog nooit eerder een hardcore pompoen gevild, dus dit was weer een unieke ervaring! Naderhand kreeg ik de tip om het ding een minuutje in de magnetron te doen. Voor de volgende keer dan maar.. Het smaakte al met al wel goed!
#59. Ga 3 keer iets leuks doen met je moeder (3/3)
Op 19 oktober had ik eindelijk weer eens een uitje met mijn moeder; we gingen samen naar de musical Soldaat van Oranje, in Valkenburg. Mijn vader speelde taxichauffeur en heeft mij zelfs weer helemaal thuisgebracht. Het was een bijzondere ervaring, deze musical met scheurende motoren op het podium, een compleet vliegtuig en een draaiende zaal. Doel gehaald, € 2,50 in de DZP-spaarpot en bedenken wat ik met mijn vader en broertje kan doen om ook die doelen te halen. Iemand ideeën?
# 16. Eet drie maanden lang geen chocoladeproducten
12 september ben ik met poging 2 begonnen en dus al op de helft van dit doel. Tot nu toe gaat het goed! Maar ik word steeds meer op de proef gesteld met al die verleidelijke chocoladeletters en ander Sinterklaas-spul in de supermarkt! Als ik dit doel haal, vind ik dat knap van mezelf!
# 56. Biedt 5 vrienden/familie en 5 vreemden een helpende hand als zij dat nodig hebben (5/5, 1/5)
Inmiddels heb ik al vijf keer een vriend/familie/collega geholpen. Vreemden helpen doe ik eigenlijk vaker dan ik zelf doorheb. Laatst bood ik in de supermarkt een oudere vrouw hulp aan bij het pakken van een pakje soep bovenin het schap. Mensen weten mij op één of andere manier altijd te vinden als ze de weg zoeken, alleen vergeet ik deze geboden hulp weer. Om dit doel te kunnen halen moet ik bewuster bezig zijn met mensen echt helpen. Zoals het pakje soep. Die telt dus voor 1. En zoals de weg wijzen, maar dan moet ik het wél onthouden! Op naar nog vier keer een vreemde de helpende hand bieden.
#10. Adopteer iets levends
In update #11 en #12 meldde ik dat ik een panda, een asielkat en een appelboom geadopteerd had. In het kader van ‘als je het doet, moet je het goed doen’. Die appelboom bleek nog een leuke verrassing in petto te hebben. In september of oktober mocht ik appels komen plukken! Met mijn moeder ben ik afgereisd naar landgoed Olmenhorst in Lisserbroek. De zon scheen, het was heerlijk weer en wij gingen appels plukken! Een kilo of 5 was wat ik met de tegoedbon kon krijgen, dus 25 a 30 appels. Dat plukken ging best snel, als je het eenmaal doorhebt.
Leuk om een keertje te doen! De foto’s voor het bewijs..
# 63. Beantwoord de 50 zelfkennisvragen en -dilemma’s
Het laatste deel van de 50 zelfkennisvragen en -dilemma’s. Oftewel: 50 questions that will free your mind! Ik heb dit doel afgerond en kan dus € 2,50 in de DZP-spaarpot stoppen!
41. Als je wist dat iedereen die jij kent morgen dood zou gaan, wie zou je vandaag dan bezoeken? Wow, dit is een heftige vraag zeg! Op één dag iedereen bezoeken die ik liefheb, gaat niet. Misschien zou ik het dan maar laten en niemand bezoeken. Hoe kun je nou zo een keuze maken? En hoezo zou ik nog verder willen leven als al die mensen er niet meer zijn?
42. Zou je bereid zijn je levensverwachting met 10 jaar te verminderen om extreem aantrekkelijk en bekend te worden?
Absoluut niet. Ik wil niet bekend worden, ben liever achter de schermen actief. En aantrekkelijk, tja iets meer dan nu zou ik niet erg vinden, maar niet als ik daardoor 10 jaar minder leef! Kwestie van prioriteiten stellen en die liggen voor mij niet in deze twee aspecten.
43. Wat is het verschil tussen levend zijn en echt leven?
Levend zijn is een fysieke staat. Ik adem, denk en voel dus ik besta. Echt leven is wanneer je zoveel mogelijk haalt uit wat het leven te bieden heeft. De 101-doelenlijst van het Day Zero Project moet mij dan ook helpen er meer uit te halen .
44. Wanneer is het tijd te stoppen met risico’s en beloningen in te schatten en gewoon te gaan en dat te doen waarvan jij weet dat het goed is?
Ja, goeie op zich. Alhoewel ik het idee heb dat het wel meevalt met mij en berekenend leven. Voorop staat voor mij goed doen wat ik leuk vind en als dat positieve effecten heeft is dat mooi meegenomen. Natuurlijk kom ook ik er niet onderuit om af en toe een berekende zet te doen, maar die zal ik alleen doen als ik daar weer lol uit kan halen.
45. Als we van onze fouten leren, waarom zijn we altijd zo bang om een fout te maken?
Omdat je er door andere mensen op afgerekend wordt. Die verwachten niet dat je een fout maakt en kunnen het stom vinden. Dat terwijl zij zelf net zo goed wel eens een fout maken. Fouten maken is menselijk toch? We zijn geen perfect ras.
46. Wat zou je anders doen als je wist dat niemand je zou beoordelen?
Als niemand mij beoordeelt dan doe ik dat nog altijd zelf. Ik ben mijn eerste criticus en dus zou ik niet veel anders doen als ik wist dat niemand mij zou beoordelen.
47. Wanneer heb je voor het laatst het geluid van je eigen adem opgemerkt?
Tijdens het hardlopen gisteren. Dan moet ik er namelijk op letten dat mijn ademhaling goed is. De rest van de dag gaat het geheel en al vanzelf..
48. Waar houd je van? Heeft één van je recente handelingen openlijk deze liefde geuit? Pff wat een zoetsappige vraag weer. Waar ik van houd? Werkgerelateerd: delen, iets organiseren, resultaten boeken, mijn collega’s (de meeste). En de rest: mijn familie, vriend, vrienden, volleyballen, spelletjes doen, met anderen leuke dingen doen, fotograferen, lezen, internetten. Wanneer ik openlijk deze liefde heb geuit? Elke week wel een paar keer.
49. Zul je je over vijf jaar herinneren wat je gisteren deed? En de dag daarvoor? En de dag daarvoor?
Nee, mijn geheugen werkt eigenlijk vrij slecht dus een gewone vrijdag of zaterdag zal ik me over vijf jaar niet kunnen herinneren. Als er iets bijzonders gebeurd zou zijn zou het een ander verhaal zijn natuurlijk.
50. Besluiten worden nu genomen. De vraag is: maak jij ze voor jezelf of laat je anderen ze voor jou nemen? Het hangt van de beslissing af in hoeverre ik mij laat beïnvloeden door anderen. Hoe moeilijker een beslissing, hoe meer input ik wil hebben van anderen. Maar uiteindelijk probeer ik wel mijn eigen afweging te maken. Ik moet tenslotte met de consequenties leven!
In het septembernummer van 2011 van het blad Crimelink heb ik samen met René Leijen een artikel geschreven over de kloof die wij menen te zien tussen politie en samenleving op digitaal gebied. Op mijn blog nu een verkorte versie hiervan met een link naar het hele artikel in pdf-formaat.
Sinds 2000 ontwikkelen internet en sociale media zich even stormachtig als televisie een halve eeuw eerder. Ze hebben een vergelijkbare impact op de samenleving. De politie speelt daarop in. Met wisselend succes, want de kloof met de digitale samenleving moet nog worden gedicht.
Andere normen en waarden
Op internet heersen andere normen en waarden dan in de echte wereld; hiërarchie bestaat online alleen op basis van ervaring en authenticiteit. Openheid en eerlijkheid zijn de norm; hoeveel autoriteit je hebt, hangt af van de ervaring en dus van de kennis die je hebt. In de politiewereld geldt nog altijd de norm van hiërarchie, naar rang en functie. Dit is één van de oorzaken van de kloof tussen de digitale samenleving en de politie.
Internet is voor de samenleving een integraal onderdeel van het dagelijks leven. Dat betekent dat de samenleving online dezelfde verwachtingen heeft van de politie als offline. Daar kan de politie momenteel niet aan voldoen; veel van de digitale activiteiten van de politie bestaan uit het rechtstreeks kopiëren van fysieke taken naar het digitale. Dit gaat niet altijd goed, mede omdát de cultuur op internet anders is.
Onbekend maakt onbemind
Al sinds 1995 zet de politie stappen op internet, maar toch is internet voor veel politiemensen een vreemd fenomeen. De kansen die internet biedt worden onvoldoende benut, óók door politiemensen onder de veertig jaar. Een belangrijke oorzaak hiervoor is ICT; de werkstations op de meeste politiebureaus zijn niet toegerust om bepaalde websites te bezoeken of filmpjes te bekijken. Maar ook is er de angst onder dienders om sporen achter te laten. En misschien wel de angst om een zaak stuk te maken, angst om zelf gevonden te worden, angst voor de grote boze buitenwereld, angst om zaken los te laten? In elk geval maakt onbekend onbemind.
Experimenteren en leren
Wat de politie in de jaren ’90 op internet deed was vooral het zenden van informatie, zoals dat in die tijd gewoon was; in dit geval bijvoorbeeld preventie-informatie en persberichten. Alhoewel zelfs in 1998 al eens het publiek online om hulp werd gevraagd bij een moordzaak. In 2006 werd dat structureler opgepakt door middel van de site politieonderzoeken.nl. De politie zette hiermee een flinke stap om de vele mogelijkheden van internet beter te benutten. En het bleek het begin van een tijdperk van experimenteren en leren. Medio 2011 is het overduidelijk dat de inzet van sociale media de politie helpt om op grotere schaal met burgers te communiceren, om hen te betrekken bij hun eigen veiligheid en het veiligheidsgevoel te vergroten. Ook al is het nog een beperkt aantal mensen dat zich daar mee bezig houdt.
Nationale politie biedt kansen
Het moment lijkt nu aangebroken om alle nieuwe digitale werkwijzen in de bestaande structuren in te bedden. Steeds meer politiemedewerkers beseffen dat internet hen bij het werk kan helpen. Dat ze met die nieuwe media aan de slag móeten. Omdat het publiek dat van hen verwacht. Omdat de rest van de wereld niet ophoudt bij radio, tv, kranten en de telefoon. Hoog tijd dus om internet serieus te nemen en ermee aan de slag te gaan. Tijd om de kloof met de samenleving te dichten. De vorming van de nationale politie (zie een eerdere blog) is een goed moment om de traditionele politieorganisatie om te bouwen tot een toekomstbestendige, op de veranderde samenleving afgestemde moderne Nederlandse politie.
De editie waarin dit artikel staat, heeft als thema sociale media bij misdaad en veiligheid. Wil je meer artikelen lezen, bestel dan het nummer via de site van Crimelink.
In deze éénentwintigste update van het Day Zero Project sta ik kort stil bij een flink aantal doelen. Een aantal heb ik gehaald en met een aantal vooruitgang geboekt. Het was een goede maand en vind dat ik zo de vorige slechte maand wel heb goedgemaakt!
#24. Ga 3 keer langer dan 3 dagen op vakantie (3/3)
Oeps. Met mijn reisje naar Zweden had ik dit doel al gehaald! Had het alleen nog even niet door. Maar bij deze dan alsog, gehaald. En ik ben zelfs al een vierde keer langer dan 3 dagen op vakantie geweest, naar Engeland en Schotland eind augustus/begin september! € 2,50 in de DZP-spaarpot!
#30. Bezoek 10 keer een concert of theatervoorstelling (6/10)
Tijdens mijn vakantie naar Engeland/Schotland bezochten we ook Edinburgh waar op dat moment een soort Uitmarkt aan de gang was. We hebben bij een lastminute-shop kaartjes gekocht voor Slim in Wonderland, een Londonse stand-up comedian. Het was heel goed te volgen en erg grappig!
#32. Ga 8 keer naar het strand, per seizoen 2 keer (1/8)
De kop is eraf met dit doel, want ook dit is aan bod gekomen tijdens de vakantie Engeland/Schotland. We hebben een bezoekje gebracht aan het strand van Bamburgh, waar een enorm kasteel stond.
#82. Lees 20 fictieboeken (20/20)
Yes, doel gehaald. Het aantal van 20 fictieboeken ben ik inmiddels gepasseerd dankzij de Millennium-boeken van Stieg Larsson, als luisterboek. Daar was ik tijdens mijn midweekje Stockholm al mee begonnen. Nu nog die vijf non-fictieboeken… maar nu eerst € 2,50 in de DZP-spaarpot!
#42. Maak 10 keer iets uit een kookboek klaar (2/10)
Ik heb maar weer eens een kookboek uit de kast gepakt, dit keer ‘Kook ook multiculti‘ en heb daarin een Turks kipgerecht gevonden dat me wel lekker leek. Het heette Tavulku saray pilav en het was best lekker! Jammer alleen dat de braadpan zo erg aanbrandde.. ik weet niet of ik het nog eens ga maken.
# 16. Eet drie maanden lang geen chocoladeproducten
Na een mislukte eerste poging ben ik inmiddels in de derde week van drie maanden geen chocoladeproducten eten. En dat gaat best goed, al is het wel opletten! Als je cappuccino koopt, erbij zeggen dat je geen cacao erop hoeft enzo. Verjaardagstraktatie van een collega (brownies) afslaan. Hopen dat ik het nu wel drie maanden ga volhouden!
#65. Fleur het balkon op met bloemen en planten
Dit doel stond nog altijd open omdat we nog houten vlonders op het balkon zouden leggen. Dat idee is nu definitief van de baan. Te duur en levert te weinig op voor de tijd dat we hier nog in dit huurhuis wonen. En dus is dit doel afgerond, want bloemen en planten sieren het balkon al een tijdje op! Een foto om het te bewijzen
# 63. Beantwoord de 50 zelfkennisvragen en -dilemma’s
Deel 4 van 5 alweer van de 50 zelfkennisvragen en -dilemma’s. Oftewel: 50 questions that will free your mind! Ik splits het op in 5 delen omdat het anders zo’n overkill wordt. Bovendien heb ik dan meer tijd om ze te beantwoorden!
31. Op welk moment in je recente verleden heb je je gepassioneerd en levend gevoeld? Dat is wanneer ik denk ‘I love it when a plans comes together’, vrij naar Hannibal van the A-team. Dat denk ik op mijn werk wel eens als iets helemaal naar mijn zin gaat zoals een bijeenkomst of presentatie. Ook denk ik dat in het volleybalveld, als ik lekker sta te spelen en het resultaat oplevert.
32. Als niet nu, wanneer dan?
Tja, waarom zou ik niet nu dingen doen maar morgen of volgende week of volgend jaar? Goeie vraag. Ten eerste omdat er maar 24 uur in een dag zit en ten tweede omdat ik ook wel eens de vrijheid neem om lui te zijn. Ik moet alleen proberen daar wat meer van te genieten, want vaak gaat lui zijn gepaard met schuldgevoel..
33. Als je het nog niet bereikt hebt, wat heb je te je verliezen?
Ik weet niet zo goed wat ik met deze vraag moet. Iets willen bereiken betekent niet dat dat niet lukt omdat ik iets te verliezen heb. Ik vind dat je altijd doelen moet hebben in je leven, het leven is één grote leerschool. Fouten maken en verliezen hoort daar soms ook bij.
34. Ben je ooit met iemand geweest, niets gezegd en weggelopen met het gevoel dat je zojuist het beste gesprek ooit hebt gehad?
Dit sluit aan op bovenstaande en hierop kan ik met overtuiging zeggen dat het contact geheel verliezen erger is dan dat iemand verder weg gaat wonen. Ik heb het zelf immers ook gedaan.
35. Waarom veroorzaken geloven die liefde aanhangen zoveel oorlogen?
Daar heb ik wel ideeën over. Religiën zijn er mijns inziens (dit kan wat kort door de bocht overkomen, excuses!) om onzekerheid bij mensen weg te nemen, om ze een houvast te bieden dat er iemand/iets is die over ze waakt, die een plan bedacht heeft en goed voor ze zal zijn als zij goed voor hem/het zijn. Als je een geloof aanhangt is dat jouw denkkader en daar past een denkkader van een ander geloof niet in. Daar kun je dus ruzie over krijgen, bijvoorbeeld wie het ‘beloofde land’ nou eigenlijk toebehoort. Ruzie kan tot oorlog leiden. Eigenlijk triest dat iets wat in de kern iets moois kan zijn, iets troostrijks, zo’n destructieve uitwerking kan hebben.
36. Is het mogelijk te weten, zonder twijfel, wat goed en kwaad is?
Nee. Wat goed is voor mij kan dat niet voor jou zijn. Goed en kwaad horen elkaar in evenwicht te houden. Je hebt kwaad nodig om te weten wat goed is en andersom.
37. Als je net een miljoen dollar gewonnen hebt, zou je je baan opzeggen?
Nee, ik vind werken veel te leuk; ik wil graag mijn bijdrage blijven leveren aan een betere maatschappij. Geld is daarbij van minder belang.
38. Zou je liever minder werk te doen hebben, of meer werk dat je leuk vindt om te doen? Iedereen heeft in zijn baan werkzaamheden die wat minder leuk zijn, die horen er nou eenmaal bij. Als ik mag kiezen tussen deze twee dan wil ik liever meer werk dat ik leuk vind. Liever met passie iets meer werk doen dan vervelend werk in minder tijd.
39. Voelt het alsof je deze dag honderd keer eerder beleefd hebt?
Deze specifieke dag, een zondag, voelt inderdaad zo. Het is zo’n dagje dat ik nergens naar toe hoef, heb hardgelopen en wat huishoudelijke klusjes heb gedaan. Dat soort zondagen komen vaker voor! Heerlijk relaxed. Maar ook met ergens dat sluimerende schuldgevoel…
40. Wanneer heb je voor het laatst in het donker gelopen met alleen een zachte gloed van een idee waarin je sterk geloofde? Het kan natuurlijk aan mij liggen maar ik snap deze vraag niet. Gaat het erom dat een idee waarin ik sterk geloof geen goed idee blijkt te zijn? Als iemand mij deze kan uitleggen, zal ik ‘m alsnog proberen te beantwoorden!
Ik vind het knap als het ze lukt. De ontwerpers/inrichters die nu bezig zijn de structuur van de nationale politie vorm te geven. En dat alles moet dit jaar klaar zijn. Ze hebben dus nog minder dan vier maanden de tijd. Dat terwijl de vorige grote reorganisatie binnen de politie (begin jaren ’90, samenvoeging van rijks- en gemeentepolitie) twee jaar duurde.
Voor- en nadelen
Zo’n hoge snelheid heeft voordelen en nadelen. Ik zie een aantal van beide maar de balans slaat wat mij betreft uit naar de voordelen. Een nadeel is bijvoorbeeld dat een beperkte groep mensen nadenkt en meebeslist over alles waardoor je kunt vrezen dat niet de goede mensen erover gaan. Een nadeel is dat snelle beslissingen niet per se de juiste beslissingen zijn; haastige spoed is zelden goed. Daar tegenover staan een paar dezelfde punten maar dan andersom geredeneerd; de hoge snelheid maakt ook dat er veel actie in zit en dat medewerkers niet te lang in een onzekere situatie zitten over hun toekomst. En bovendien past het in een daadkrachtige organisatie als de politie is/wil zijn. En ik geloof niet dat ontzettend foute beslissingen worden genomen; de mensen aan de top hebben jarenlange ervaring binnen de politie en zouden moeten weten wat goed is. Al met al heb ik er wel vertrouwen in.
Sociale media en nationale politie
En hoe zit dat dan met het onderwerp internet/sociale media? Komt dat wel goed tot z’n recht in de nieuwe organisatiestructuur? Hoe zorgen we dat deze technologie structureel ingezet wordt om het politiewerk te helpen? Daarover vindt momenteel volop discussie en nadenkwerk plaats. Er wordt zowel vanuit de innovatieve als de communicatieve hoek naar gekeken, waarin ook een gevaar schuilt (wie beslist waarover?). Dat het onderwerp op waarde geschat wordt, is wel zeker. Of de goede dingen besloten worden, daar ben ik nog niet over uit. Want wat zijn de goede dingen eigenlijk? Daar ben ik zelf ook nog niet zo goed uit. Kortom, veel onzekerheid over waar het naar toe gaat met de digitale politie. Ik heb op Twitter maar eens de vraag gesteld wat belangrijk is, wat er na 1 januari 2012 nog moet zijn als de nationale politie er is. Daarop kwamen diverse punten naar boven, waarover ik hieronder mijn mening geef, gecombineerd met eigen punten:
Internet biedt vele specialisaties binnen de politie kansen. Maak bij de inrichting dan ook dat onderscheid. Bijv. tussen online corporate communicatie, opsporing (zelf speuren én communicatie) en handhaving (bijv. wijkagenten). Het zijn totaal verschillende takken van sport.
Door de inzet van sociale media liggen de informatie- en communicatiepoot heel dicht bij elkaar. Wat je online zegt heeft invloed op wat je moet doen (politie-inzet) en wat je doet en zegt heeft invloed op wat je online vindt. Zet die twee dan ook véél dichter bij elkaar dan nu het geval is.
Cyberstrategie (@idonap): een terechte aanvulling van Ido Nap, informatieman van de KLPD. De grote jongens op internet… die vinden we heel lastig maar het is wel onze taak er iets mee/aan te doen. En snel ook! Dus snel nog meer mensen opleiden om hackers, spammers, kinderpornoverspreiders en wat er allemaal maar rondhangt op dat duistere deel van het web te vloeren. In samenwerking met politieorganisaties over de hele wereld natuurlijk.
Aanpassingsvermogen dagelijkse hypes op social media (@idonap): er komen elke dag nieuwe sociale media bij op internet, dat klopt. Slechts een paar worden populair bij de massa. En als het populair is, heeft het invloed. Wij moeten als politie voor de communicatie met burgers bij de media zijn die invloed hebben, want dan is je bereik het grootst. Dat kan per jaar verschillen maar op dit moment zijn dat wat mij betreft, in willekeurige volgorde: Hyves, Facebook, Twitter, YouTube, regionale RTV-sites, Opsporing Verzocht.
Centraal gezag en beleid bij ontsporingen in virtuele gemeenschappen (@idonap): oftewel, wat doen wij als politie als de boel ontspoort in een virtuele gemeenschap zoals Facebook. Als het gaat om besloten gemeenschappen, kunnen we niet zoveel (tenzij het invloed heeft op de openbare orde in real life) maar alles wat op het openbare web gebeurt, gaat ons net zo goed aan. Internetsurveillance moet er natuurlijk gewoon komen.
Een nationale tiplijn via sociale media (@tiplijntweets): in eerste instantie denk ik niet dat het een goed idee is als we mensen tips laten geven via sociale media, lijkt me niet heel veilig. Wat de site tiplijn.nl (een burgerinitiatief) doet vind ik dan wel weer goed; het verzamelt openbare informatie over vermiste/gestolen goederen en helpt zo mee de spullen terug te krijgen bij de rechtmatige eigenaar. In het recente verleden zijn er meerdere successen via Twitter te noemen.
Herkenbare afdelingen (via @idonap): alle nieuwe eenheden zouden dezelfde benamingen met bijbehorende taken moeten hebben voor alle afdelingen. Dus geen Teleservice met taken A, B en C in de ene organisatie en Regionaal Service Centrum met taken X, Y en Z in de andere. Dat lijkt me logisch. Bij dit punt gaat het ook om het kunnen benoemen van een verantwoordelijk team bij een groot incident. Als ik de plannen zie voor het crisiscommunicatieteam (het ‘dreamteam’) dat op afroep beschikbaar is bij grote crises dan lijkt me dat uitstekend kopieerbaar voor andere takken van politiesport, en het bestaat natuurlijk al voor een aantal onderdelen. Decentraal kun je gewoon niet alles oplossen, je hebt elkaar nodig.
Tijdig onderkennen en krachtig oppakken sociale media-innovaties en ruimte om te experimenteren (@Ericstolwijk): dit punt van de kwartiermaker Communicatie kan ik alleen maar beamen: we moeten niet stil staan! De digitale wereld verandert nog steeds zo snel dat we niet kunnen zeggen: ‘en dit is het dan’. Na Twitter en Facebook volgt er meer moois waar we ons voordeel mee kunnen doen als politie. En daarvoor is ook ruimte nodig om te experimenteren, om te ondervinden waar precies de kansen liggen.
Afweging tussen veiligheid en functionaliteit (@wijkagentsassem): een punt van de-allereerste-twitterende-wijkagent Bas Slutter. Wil graag zien dat men altijd een afweging blijft maken tussen veiligheid en functionaliteit. Mijn indruk is dat de balans de laatste jaren bijna volledig doorsloeg naar veiligheid. Waardoor functionaliteit een ondergeschoven kindje werd. Kijk maar naar de vele uitlatingen over de politiesystemen zoals BVH, kijk naar onze verouderde internetbrowser (IE6) en de dikke firewall waardoor heel veel sites geblokkeerd worden, want mogelijk niet veilig. Meer balans in beide neemt een hoop frustratie bij een hoop mensen weg!
Alle digitale- en printmedia aan elkaar knopen (@inxs68): sociale media staan natuurlijk niet op zich. Het zijn communicatiemiddelen die onderdeel moeten zijn van een toolkit aan middelen. Bij elk project/probleem/plan past een bepaalde middelenmix. Digitaal en print versterken elkaar, kunnen niet los van elkaar worden gezien en moet je dus in één groot masterplan omschrijven.
Twitterende wijkagenten, verbinding met andere taken (@rickdus): logisch punt van Rick de Haan, die daar een hele notitie (tip!) over schreef. En zelf vind ik dit een vanzelfsprekende, natuurlijk moeten we de twitterende wijkagenten nog hebben na 1 januari. Die hebben hun succes al bewezen, daar moeten we mee doorgaan. En verder professionaliseren, zodat het ons imago nog verder helpt.
Deze lijst is zeker niet compleet. Help me de lijst van dingen-die-er-moeten-zijn-na-1-januari als het gaat om de nationale politie en sociale media aan te vullen!
Schaamte op mij. Ik heb de afgelopen weken geen tijd gemaakt voor het Day Zero Project en dus heb ik zo goed als niets te melden in deze twintigste update. Ik heb zelfs de volgende serie van de 50 vragen en dilemma’s niet kunnen doen. Ik beloof beterschap! Echt!
# 16. Eet drie maanden lang geen chocoladeproducten
Ik was bijna op één maand met dit doel, toen iemand op mijn werk petit fours trakteerde. Terwijl ik er eentje zat te eten, realiseerde ik me dat het bakje eromheen van chocola was! Weg doel! Ik moet opnieuw beginnen. Maar dat ná mijn vakantie wel te verstaan.
Dit lijkt me echt heel vet! Ik dacht dat ik ervoor naar het buitenland zou moeten, maar ook in Nederland zijn er plekken waar je van een hoogte met een soort parachute af kan dalen. Dat bleek toen ik deze activiteit tegenkwam bij de eindejaarsgeschenkengids van mijn werk. Ik heb natuurlijk de voucher hiervoor besteld! Even een datum in het voorjaar prikken..
